Hoofdtekst
Mien moeder - eigelijk tante - was al lang ziek. Ze was al bé’j verschillende dokters gewes. Mar ’t hielp niks. Ok bé’j ’n beroemde dokter in Huse. Mar die het er ok niks on kunne doen. Ze kos snachs hos nie sloape en ze was altied zo muuj. ’t Woj mar nie bèter worre. En ’t had al zowat anderhalf joar geduurd. Toe zèj voader ’s op ’n keer: “Gé’j mos mar es nor Huse goan, nor de poaters. En ’t doar mar es vertelle, wat er on mekierde”. Ik gieng smèrs al vroeg op stap. Ik gieng nie over de grote weg. Mar langs binnepèdjes. Da was richter. Toch kwam ik de vrouw tege, wor we ’t zo juus over gehad hemme. Toe ze bé’j mien was, zèj ze: “Snotneus, woar moj hin? Go nor huus!” Ze woj mien griepe. Mar ik liep rap langs ’r hin. Ze kos mien nie pakke. Want ik was vlug. En zé’j nie mer: ze was zo jong nie mer.
Ik zie toe nor de poaters gegoan. Die hemme mien ’n gebedje meegegeve. En zé’j zoue ok vör moeder bidde. Ik gieng nie langs den eigeste weg terug. Mar over de grote weg. Ik dörfde nie goed over de binnepèdjes terug. Ik was toch wel wa bang vör da wief. Thuus hemme we same ’t gebedje nege dage gebid. En moeder knapte al gaauw wat op. Noa inkele dage doch ze, toe ze soaves op bed lag: “Wa ista kusse toch hard”. Ze mieken ’t los. En toe zat er ’n prachtige krans ien, van vère gemak en van vezels stof van textiel en zo. De krans zat heel mooi ien mekoar. Voader het ’m mè de tang uut ’t kusse gehold en ien de kachel ien ’t vuur gegooid. Hé’j verbrien drek helemol. Moeder knapte wer helemol op. En ze is tachentig joar geworre!
Vgl. Bandopname III, verhaal 10.
Ik zie toe nor de poaters gegoan. Die hemme mien ’n gebedje meegegeve. En zé’j zoue ok vör moeder bidde. Ik gieng nie langs den eigeste weg terug. Mar over de grote weg. Ik dörfde nie goed over de binnepèdjes terug. Ik was toch wel wa bang vör da wief. Thuus hemme we same ’t gebedje nege dage gebid. En moeder knapte al gaauw wat op. Noa inkele dage doch ze, toe ze soaves op bed lag: “Wa ista kusse toch hard”. Ze mieken ’t los. En toe zat er ’n prachtige krans ien, van vère gemak en van vezels stof van textiel en zo. De krans zat heel mooi ien mekoar. Voader het ’m mè de tang uut ’t kusse gehold en ien de kachel ien ’t vuur gegooid. Hé’j verbrien drek helemol. Moeder knapte wer helemol op. En ze is tachentig joar geworre!
Vgl. Bandopname III, verhaal 10.
Onderwerp
TM 3109 - Heksenkrans in kussen 
TM 3109 - Heksenkrans in kussen 
Beschrijving
Dokters kunnen zieke vrouw niet genezen, waarop zoon naar de paters gaat. Onderweg probeert een heks hem tegen te houden. Paters geven een gebed mee dat negen dagen wordt gebeden, en de vrouw knapt op. Na verbranden van de krans die in haar kussen is gevonden geneest de vrouw.
Bron
M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Naam Locatie in Tekst
Huse
Huse
Huissen
Huissen
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21