Hoofdtekst
Bie n boer dainden es n moal n grode knecht en n lutje knecht.
Op n dag vuil et de grode knecht op, dat lutje aal man moagerder wur; ook was e zo stil en zee biekans niks meer.
Hai muik zuk dr zörgn over en vruig aan zien kameroad: “Wilt, mien jong, doe vermoagerst bie de dag; wat he-st; scheelt die wat?”
“Dat kan ik die nich verteln”, zee Wilt.
Grode knecht zee: “Magst et dan wol verteln aan de wringspoale?” (de paal van de “wringe” = het hek voor een weiland).
“Joa”, zee lutje knecht, dat mag wol.”
Zai gungen mit heur beidend naor de gruinkaamp en dou zee Wilt: “Wringspoale, ik wor elke nacht as peerd broekt, door kan k nich teegn en doorum bin ik zo mieterg.”
Dou wus de grode knecht ook ja, wat of dr aan scheelde en door was et hum um begunt.
Hai zee teegn de lutje: “Ik koom vanoavend bie die veur t berre zitn. As-toe weer as peerd broekt wordst, zal ik wol mit dai duvel ofreekn.”
s Oavends gèèt Wilt op berre en de grode knecht zet n stoule kloar en gèèt dr veur zitn. Hai wacht tot twaalf uur. Dan gebeurt et. Over de duustere kougaange komp n widde gedoante; dai slop op de teunen noar t sloapstee van t lutje knecht; door perbaierde dan Wilt n toom in de mond te doun. Nôn zag grode knecht dus, wat hier al n poar keer veurvaln was; zien kameroad was n toom in de mond drukt en de ganse nacht kun e as peerd dainst doun.
Man nôn was t ofloopn. Grode knecht grip de widde gedoante et toom tou de hannen oet en stopt et in de bek van t spook. En dan....... dan stèèt door n mooie widde schimmel veur hum.
Dan gèèt e noar de boer en rop: “Boer, kom dr es of; ik heb n hail mooie schimmel te koop.”
Boer stommelt van t berre of en bekik et peerd. Hai hef dr wol zin in en budt achthonderd guln. “Niks dr van”, zeg de knecht, “neegnhonderd en gain cent minder.”
“Ook goud”, zeg boer, man goa dan doadelk eevn noar de smid en loat ‘t daier nei-e iezers under houwn.”
Knecht mout onmiddelk noar de smid en dai gèèt t peerd besloagn.
Dan benselt hai t ding weer naor hoes en zet deschimmel op staal.
“Hai stèèt op staal boer”, zeg de knecht, as e noar t keukn lop.
Boer gauw hen te kiekn, man dai komp votdoadelk weer en zeg: “Is ja hail gain peerd; woor is e bleevn?”
Dat wait groot-knecht ook nich. Wol denkt e: “Wat lig boer zien vrouw toch aal op berre te stennen en te jeuzeln.”
Hai lop dr es op of en wat zug e dan?....
Door lig t oal wief mit pere-iezers under. Ain under elke hand en ain under iedere vout.
Douwas t roadsel oplöst.
Hou of t mit boerin ofloopn is, wait ik nich; Wilt hef gain last weer had, dat e s nachts peerd was.
Op n dag vuil et de grode knecht op, dat lutje aal man moagerder wur; ook was e zo stil en zee biekans niks meer.
Hai muik zuk dr zörgn over en vruig aan zien kameroad: “Wilt, mien jong, doe vermoagerst bie de dag; wat he-st; scheelt die wat?”
“Dat kan ik die nich verteln”, zee Wilt.
Grode knecht zee: “Magst et dan wol verteln aan de wringspoale?” (de paal van de “wringe” = het hek voor een weiland).
“Joa”, zee lutje knecht, dat mag wol.”
Zai gungen mit heur beidend naor de gruinkaamp en dou zee Wilt: “Wringspoale, ik wor elke nacht as peerd broekt, door kan k nich teegn en doorum bin ik zo mieterg.”
Dou wus de grode knecht ook ja, wat of dr aan scheelde en door was et hum um begunt.
Hai zee teegn de lutje: “Ik koom vanoavend bie die veur t berre zitn. As-toe weer as peerd broekt wordst, zal ik wol mit dai duvel ofreekn.”
s Oavends gèèt Wilt op berre en de grode knecht zet n stoule kloar en gèèt dr veur zitn. Hai wacht tot twaalf uur. Dan gebeurt et. Over de duustere kougaange komp n widde gedoante; dai slop op de teunen noar t sloapstee van t lutje knecht; door perbaierde dan Wilt n toom in de mond te doun. Nôn zag grode knecht dus, wat hier al n poar keer veurvaln was; zien kameroad was n toom in de mond drukt en de ganse nacht kun e as peerd dainst doun.
Man nôn was t ofloopn. Grode knecht grip de widde gedoante et toom tou de hannen oet en stopt et in de bek van t spook. En dan....... dan stèèt door n mooie widde schimmel veur hum.
Dan gèèt e noar de boer en rop: “Boer, kom dr es of; ik heb n hail mooie schimmel te koop.”
Boer stommelt van t berre of en bekik et peerd. Hai hef dr wol zin in en budt achthonderd guln. “Niks dr van”, zeg de knecht, “neegnhonderd en gain cent minder.”
“Ook goud”, zeg boer, man goa dan doadelk eevn noar de smid en loat ‘t daier nei-e iezers under houwn.”
Knecht mout onmiddelk noar de smid en dai gèèt t peerd besloagn.
Dan benselt hai t ding weer naor hoes en zet deschimmel op staal.
“Hai stèèt op staal boer”, zeg de knecht, as e noar t keukn lop.
Boer gauw hen te kiekn, man dai komp votdoadelk weer en zeg: “Is ja hail gain peerd; woor is e bleevn?”
Dat wait groot-knecht ook nich. Wol denkt e: “Wat lig boer zien vrouw toch aal op berre te stennen en te jeuzeln.”
Hai lop dr es op of en wat zug e dan?....
Door lig t oal wief mit pere-iezers under. Ain under elke hand en ain under iedere vout.
Douwas t roadsel oplöst.
Hou of t mit boerin ofloopn is, wait ik nich; Wilt hef gain last weer had, dat e s nachts peerd was.
Onderwerp
SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
Beschrijving
Knecht wordt 's nacht als paard gebruikt. Andere knecht ontdekt dat om middernacht een witte gedaante verschijnt die een bit in de mond van de knecht doet. Als de andere knecht het bit grijpt en dat in de mond van het spook drukt, verandert het spook in een witte schimmel. De boer koopt het paard, laat het beslaan, en zet het op stal. Als de boer gaat kijken is het paard verdwenen. De knecht ziet dat de boerin die in bed ligt, aan handen en voeten hoefijzers heeft.
Bron
Collectie Wever, verslag 153, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Wilt
Wilt
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21