WEV004303

Nou zel ’k joe verteln, wat d’r op Stadsknoal gebeurd is.
Doar was ’n vrou overleden. En ’s nachts gebeurt d’r wat roars. Stoulen worden zo moar bie ’t schot weg trokken noar ’t midden van ’t koamer. De man begrip d’r niks van. Hai zet ze weer op stee, moar de andere mörgen binnen ze d’r weer vot. Dou wör ’e baange en hai gung noar domnie tou. Dei kwam es kieken en zee tegen ’t kerel:”Hè j’alles betoald of is ’t ’r nog schulde van d’ leste tied?”
“Nee, ’k ken mie niks herinnern.”
“Denk es goud noa, d’r mout wat wezen, want joen vrou heur geest heft gain rust.”
“Joa, nou ie ’t vroagen, de botter is nog nait betoald.”
“Goud, den komt ’t wel in örde.”
Doomnie pakde dou zien buusdouk en gung doarmit noar ’t berre van de vrou. Hai langde heur buusdouk tou, en toun vloog dei in brand. Toun ’e op-brand was, zee doomnie: “Nou is ’t veurmekoar, stoulen blieven nou wel stoan.”
En ’t is uutkomen ook.

SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)    SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)   

Na overlijden van vrouw heeft haar geest geen rust door een uitstaande schuld. Nadat dominee haar een zakdoek heeft aangereikt vliegt die in brand, daarna houdt de spokerij op.

Collectie Wever, verslag 43, verhaal 3 (Archief Meertens Instituut)

Stadskanaal    Stadskanaal   

Stadsknoal    Stadsknoal   

Stadskanaal    Stadskanaal   

C189p    C189p   

2013-03-01 14:46:21