WEV015702

Ik kwam n moal mit de vrouw bie hoes en dou kwammen ons kinder ons in de muide. Ons G. van acht joar zee: “Pabbe, ik heb zonet twai kerels bie ons hoes zain, zai druign ain kissie tussen zuk in; de hond blafde ook.” De ander kinder begunden dou haardop te lachen enzeden, dat ze gek was, want er wassen gain kerels west. Ik zee dou teegn dai andern: “Kinder, lach G. nich oet en proot dr ook nooit weer mit heur over.”
Ik doch al wat, en t is oetkomen. Mien vrouw is eevn loater bevaaln en t kind is man drai doagn worn. Dou hebben twai noabers t kissie wegbrocht en de hond blafde. Gelukkig hef ons G. het er nooit meer over had en zai hef ook nich wat weer zain. Door bin k bliede um, want dat is n verdrait, as ie wat zain moutn. Van kinder har ik et ook nog nich eerder heurd. Van grootn wol.

SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.    SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.   

Kind ziet mannen met een kistje bij huis en hoort hond blaffen terwijl andere kinderen niets zien. Korte tijd later sterft pasgeboren kind, buren dragen het kistje, en blaft een hond.

Collectie Wever, verslag 157, verhaal 2 (Archief Meertens Instituut)

G.    G.   

Mussel    Mussel   

2013-03-01 14:46:21