WEV004901

Met de duivel dansen.

Was es ’n keer ’n wicht, dat geern dansen mög. Moar heur olle lu waren d’r tegen.
Ieder moal, as ze vruig: “Mag ’k vanoavend hen te dansen”, zeden voader en moetje: “Nee, heur, naarns goud veur.”
’t Wicht vond dat ja slim begrotelk.
Zai wol toch zo groag mit andere jonges en wichter mit doun.
Moar toun ze op ’n goie dag weer begon te zeuren, zee d’ol heer:
“Nou, as ’t den zo groag ’n keer hen wolt, vot den moar. Moar moust vandoage eerst ’n bult waark doun. ’t Land staait vol mit mizze-bultjes. Dei moust allemoal uutstreuien, over ’t haile land hen. As ’t doar kloar mit komst, magst vanoavend dansen.”
’t Wicht was zo bliede en ze gung doadelk noar ’t land.
Doar begon ze niedsk te mizze streuien. Zai was nog maor ’n zetje aan de gang - toun kwam d’r ’n jong- kerel aanlopen. Hai gong bie heur stoan en zee:
“Moust dat hailmoal allain doun en woarom helpen ze die nait?”
’t Wicht vertelde dei vent alles.
Toun zee d’jong: “Luster es, waist ’e wat, ik wil die wel helpen. Moar veur wat, heurt wat. Moust mie beloven, dat vanoavend de eerste dans veur mie is. En mörnvrou moust mie geven, wat doe ’t eerst opbindst. Hou liekt dat?”
Zai vond dat best. En d’hail dag binnen dei baidend op ’t land west.
Moar ’t wicht wos nait, wel dei vent was.
’s Oavends gong ze hen dansen.
D’jong was d’r ook en de eerste keer dansde ze mit hom. Toun ze loater noar huus gungen, zee ’e nog:
“Mörn vrou kom ik ophoalen, wat doe ’t eerst opbindst.”
Onderweg dochde ’t wicht d’r nog es overnoa. Wat zol dei kerel toch mainen? Zai wos ook nog nait, wel ’e was. Gerust was ze d’r nait op.
In huus proadde ze d’r over mit d’olle lu.
Dei schrokken d’r van en zeden:
“Moar, wicht, dat is duvel misschien wel west. Waist toch wel, das-toe altied eerst de boksem vastbindst, as ’t van berre ofkomst? Hai wil die hoalen netuurlijk. Wat dee-st ook hen te dansen? Foi, foi, hest mit duvel danst.’’
’t Wicht jammerde : “Joa, ik zit in mien boksem.
“En nou hoalt ’e mie mörnvrou op.”
“Hai kon zo mooi proaten, dei smeerlap.”
Gelukkig, heur olders wozzen nog road. Ze zeden: “Moust ’n bos stro veur ’t berre leggen, lös stro. En as ’t den mörnvrou opstaaist, moust dat vastbinden.”
Toun gungen ze op berre. ’t Bossie stro lag d’r veur.
De andere dag, toun ’t wicht op ston, was ze wel benauwd. Ze stapde van ’t berre of en greep ’t bossie stro. Zai bond alles mit ’n baand stief vaaste.
En kiek, zai was d’r nog moar net kloar mit, doar wör heur ’t stro uut de handen scheurd. En mit ’n voart vloog ’t deur ’t roam noar boeten.
’t Was duvel wel west.
Het mout woar gebeurd wezen.

SINSAG 0853 - Die unvollendete Scheune: Teufel von nachgeahmtem Hahnenschrei überrascht.    SINSAG 0853 - Die unvollendete Scheune: Teufel von nachgeahmtem Hahnenschrei überrascht.   

SINSAG 0902 - Teufel tanzt mit Mädchen (Mann), das tanzen will, wenn es auch mit dem Teufel wäre. Erkannt am Pferdefuss. (Bocksfuss).    SINSAG 0902 - Teufel tanzt mit Mädchen (Mann), das tanzen will, wenn es auch mit dem Teufel wäre. Erkannt am Pferdefuss. (Bocksfuss).   

SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel.    SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel.   

Meisje krijgt bij het mest strooien hulp van heer op voorwaarde dat de eerste dans voor hem is, en dat ze hem de volgende ochtend het eerste geeft wat ze opbindt. Na het dansen vertelt ze het haar ouders, die menen dat de heer de duivel is die haar komt halen. Ze krijgt de raad om los stro bij haar bed te leggen en dat 's morgens op te binden in plaats van haar broek. Als het meisje net klaar is met het opbinden van het stro wordt het wegegrepen en vliegt het raam uit.

Collectie Wever, verslag 49, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)

2013-03-01 14:46:21