Hoofdtekst
2. De Moord te Raamsdonk
Komt, vrienden, luistert naar mijn lied
Van wat er te Raamsdonk is geschied.
Daar woonden eens een man en vrouw,
Die waren malkander zeer getrouw.
De man dat was en grote sok,
Die voor het minste geritsel schrok.
De vrouw dat was een grote tang,
En voor het huwelijk heel niet bang.
Die mensen nu hadden een beetje geld,
Waarop de moordenaars waren gesteld.
En in het hartje van de nacht,
Toen lagen de moordenaars op wacht.
En toen men was naar bed gegaan,
Toen klommen ze door het sekreetraam.
Die vrouw die werd van 't bed gesleurd,
En in de lengte doorgescheurd.
De man die riep: 'Och God, och God -
Ze maken ons allemaal kapot!'
De moordenaars besmeerden 'm
Helemaal met petroleum.
Zij staken hem toen in brand,
En maakten hem aldus van kant.
De jonge dochter, haast een bruid,
Dreef in haar bloed de voordeur uit.
De schout van Raamsdonk, lang niet mis,
Die pakte ze bij hun verdommenis.
De zaak die kwam toen voor 't gerecht.
De moordenaars werden ter dood gezegd.
De rechter sprak: 'Op ieders verlangen,
Zullen wij de moordenaars op gaan hangen.'
De moordenaars vonden 't gans niet mals.
Toen hun de strop glee om de hals!
Ze kwamen bevend op 't schavot,
En smeekten: 'Beul, maak het toch kort!'
De beul die trok de trapkes weg.
Toen zuchtten de moordenaars: 'Och kech ...'
En nu vrienden, tot besluit
Is dit beroerde mopske uit;
Want wat er toen verder is geschied,
Dat weet ik wel, maar zeg ik niet.
Van vieral, valdera, van vievaderom,
Van via bom.
(De Haan 1977a: 87-88, vgl. Franken 1978: 424-430)
Komt, vrienden, luistert naar mijn lied
Van wat er te Raamsdonk is geschied.
Daar woonden eens een man en vrouw,
Die waren malkander zeer getrouw.
De man dat was en grote sok,
Die voor het minste geritsel schrok.
De vrouw dat was een grote tang,
En voor het huwelijk heel niet bang.
Die mensen nu hadden een beetje geld,
Waarop de moordenaars waren gesteld.
En in het hartje van de nacht,
Toen lagen de moordenaars op wacht.
En toen men was naar bed gegaan,
Toen klommen ze door het sekreetraam.
Die vrouw die werd van 't bed gesleurd,
En in de lengte doorgescheurd.
De man die riep: 'Och God, och God -
Ze maken ons allemaal kapot!'
De moordenaars besmeerden 'm
Helemaal met petroleum.
Zij staken hem toen in brand,
En maakten hem aldus van kant.
De jonge dochter, haast een bruid,
Dreef in haar bloed de voordeur uit.
De schout van Raamsdonk, lang niet mis,
Die pakte ze bij hun verdommenis.
De zaak die kwam toen voor 't gerecht.
De moordenaars werden ter dood gezegd.
De rechter sprak: 'Op ieders verlangen,
Zullen wij de moordenaars op gaan hangen.'
De moordenaars vonden 't gans niet mals.
Toen hun de strop glee om de hals!
Ze kwamen bevend op 't schavot,
En smeekten: 'Beul, maak het toch kort!'
De beul die trok de trapkes weg.
Toen zuchtten de moordenaars: 'Och kech ...'
En nu vrienden, tot besluit
Is dit beroerde mopske uit;
Want wat er toen verder is geschied,
Dat weet ik wel, maar zeg ik niet.
Van vieral, valdera, van vievaderom,
Van via bom.
(De Haan 1977a: 87-88, vgl. Franken 1978: 424-430)
Beschrijving
Lied n.a.v. een moord.
Bron
Willem de Blécourt. Volksverhalen uit Noord Brabant. Utrecht [etc.]: Het Spectrum, 1980. p. 242-243
Commentaar
1980
7 Spot en venijn. Aantekeningen over Noordbrabantse plaatsen en ingezetenen. Provincie Noord-Brabant
Naam Overig in Tekst
God 
God 
Naam Locatie in Tekst
Raamsdonk
Raamsdonk
Plaats van Handelen
Raamsdonk (Noord-Brabant)
Raamsdonk (Noord-Brabant)
Kloekenummer in tekst
K130p
K130p
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20