GENDT372

Het pjed van Jan Janssen was kreupel geworre, on ’n veurpoot. ’t Kos bijna nie mer lopen. Mar Janssen mos toch nog een vrach grei wegbringe. Hé’j kwam Stève Geveling tege, die goed besprèke kos. Da tegekomme was mar toevallig. Geveling zèi: “Jong, jong, wa kreupelt ow pjed. Aj zomedeen terugkom en de vrach afgeleverd het, moj mar es ekkes onkomme”. Janssen deej da. Toe zette Stève ’t pjed op ’t gras. Hé’j streek medde haand inkele kere van boven van ’t blad [schouderblad] af nor beneje, nor den hoef. Toe deej de pet af en bidde wa. En toe noom ie ’n mes en sneej ermee rondom den hoef. Hé’j noom ’t gras med ’n bietje grond onder de poot uut. Hé’j schudde de grond wat uut en hiel ’t gras over. Hé’j zèi toe: “Da gras leg ik in mien fornuuskas. En zo gauw as ’t gras helemol dreug is, is de pien van ’t pjed over”. ’t Was vier uur ’smiddags. Soaves um ’n uur of acht, negen was ’t pjed nie kreupel mer. Tenminste, da heddik heure vertelle.

TM 3102 - Belezer geneest mens of dier    TM 3102 - Belezer geneest mens of dier   

Manier waarop bespreker kreupelheid bij paard wegneemt.

M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

Jan Janssen    Jan Janssen   

Stève Geveling    Stève Geveling   

Janssen    Janssen   

Steven Geveling    Steven Geveling   

Gendt    Gendt   

L070p    L070p   

2013-03-01 14:46:21