RKOMABRAB0067

En het eerste geld, dat weet ik nog goed, dat was van mijn vader vertelde, die moest mee naar het postkantoor...toen kreeg-ie ook van Drees. Hij wou niet mee naar het postkantoor. Hij zegt: 'Nee, niks er van, want al mijn bezittingen wat ik heb dat moet ik dalijk afstaan. Want niemand geeft dat geld voor niks weg. Dat kan niet." Dus hij deed zo toen hij dat geld binnen kreeg, deed hij er niks anders mee dan uitdelen, maar na drie maanden zegt-ie: "Ik denk toch dat het echt is. Ik denk dat ik toch niet meer zo ga delen, want iedereen vindt het allemaal goed...", en eh hij durfde gewoon niet, hij moest eh z'n letters zetten: B.V. Hij was als de dood om dat te zetten, want hij nam dat werkelijk aan van vroeger: "Ik heb nog wel een paar centen in een oude sok, dalijk zeggen ze dat ik dat gehad heb maar dan moet ik uit mijnen sok, moet ik dat geld terug geven." Ja, en hij had nog een'n sok hoor. Echt waar. Echt, en die lag echt onder het kaffe bed, want ik heb nog op zijn bed geslapen. Dat was een houten bed, zo'n hoge randen [onverstaanbaar] en dan zo'n kaffe bed. En als ge daarin ging leggen dan hadden eigenlijk, want ik heb in zat nesten gelegen dan ging jouw kont en jouw kop die lag in en ik heb het toen wij daar aan de dijk woonden, toen hij dood was, nog geslapen in dat bed. Maar ja, eh, hij moest bij ons eindelijk weg waarom 't ging...het ging er niet om dat-nie kon, maar van de christelijke school bij ons lag mijn broer mee[...?] en mijn zuster mee [...?] en mijn broer en mijn zussen zijn te oud, verschillen allemaal weer elf tot zeven jaar met mijn, maar mijn zussen 16 jaar en 11 jaar. Toen moest er een wand van die school doorgemaakt worden. Ja, en daar stond zijn bed en dat ging niet dus. Hij moest weg, en toen naar dat bejaardetehuis. Nou, en dat was eigenlijk een ramp, toen-ie daar naar toe ging, hij kwam elke dag naar ons terug. En opeens kwam-ie niet meer. En weet je wat het was? Hij had Marieke die was dan uit de dijk daarbij [...?] die was daar opgekommen en hij zegt tegen mijn moeder: "Nou ik ga maar liever 's middags niet naar jullie maar ik ga op de thee bij Marieke." Dat was het enigste. Maar hij heeft heel moeilijk mee gehad, hij is zeker van die twee jaar dat-ie daar gezeten heeft, heeft-ie zeker, heeft-ie een hele tijd, heeft-ie gewoon, zeg maar, dat-ie elke dag overkwam. Want hij had z'n, hij zei ook nog: "Ge denkt toch zeker niet dat ik tussen die ouwe lullen ga zitten?" Ja, hij was zelf natuurlijk wel 86 al, of 87. Dat wilde-ie gewoon niet.

Bartje Poep krijgt geld van minister Drees, maar vertrouwt dit niet en deelt het geld uit, bang dat hij het weer moet inleveren. Na drie maanden begint Bartje het toch te geloven.

Letterlijk afschrift van mp3-opname.

12 juni 2007

Locatie: Biesbosch Museum, Werkendam.
Aanwezig: RK Ruben Koman, Larissa Hageman; J: Journalist Rik Goverde (Brabants Dagblad); HKV: Hannie Kieboom-Visser (Hist.Ver.Werkendam/Wegener). ook fotograaf Patrick Guitjens is even aanwezig.

Bartje    Bartje   

Bart    Bart   

Bart Versteeg    Bart Versteeg   

Bartje Poep    Bartje Poep   

Bart Poep    Bart Poep   

Willem Drees    Willem Drees   

Drees    Drees   

2013-03-01 14:46:21