Hoofdtekst
TV: [...] er zijn zoveel dingen, als ik nou eens tegenkomt van die mensen, wie dat ook is....
RK: Maar u heeft zelf ook wel eens verzonnen, nu nog? Dat u wel eens nieuwe gaat verzinnen?
TV: Ja, maar dat is ter plaatse, als die mensen d'r bij zijn. Ik weet niet wat dat is, dat is gewoon een ingeving van die verteller. Dan gaat iets mensen zo wijsmaken iets. En dan...
RK: U houdt de traditie levend? [..]
TV: Ja en dan op den duur zegt iemand gewoon zo, ik geloof niet dat er hier iets niet klopt, maar zou houden iemand ook bij de neus pakken ze zeggen allemaal maar het beeld dat hij voor de gek gehouden wordt. Hij heeft natuurlijk zoveel mensen die heel lang in een eh in een manier gelaten dat het zo echt was en op den duur ging-t-ie denken: 'Ja, Goh, het is toch eigenlijk niet echt." Eigenlijk een wisseling van, ze dachten dat hij niks wist en dat-ie heel dom was, maar hij was gewoon slim.
RK: Maar wat heb u voor het laatst nou voor een verhaal wel eens een keer verzonnen dan?
TV: Wat, dat kan ik nou niet meer zeggen precies.
RK: Dat is echt inspelen op het moment.
TV: Op het moment nog heb. Dan blijven er mensen uit Den Haag. Ik heb wel eens een verhaal zo, dat vond ik wel mooi, kijk want ge moet een beetje kan improviseren. Als, hier komt iemand van Friesland en die begon weer met zo'n heel mooi gedicht, want je hebt allemaal verzen en gedichten. Met een hele groep. "Daar heb u niet van terug in Brabant he?!" Dit, en dit en dit en toen gebeurde er dat, en toen was het zo. "Daar hebbe gij niet van terug!" zeggen die mannen die er bij waren. "Want dit is het verhaal precies wat gij zegt." "Hoe weet u dat?" Ik zeg: "Als je in een museum werkt, dan hoor je elk dialect hoor je te kennen. Want anders kan je er niet over mee praten." "Nou, ik vind het knap," zegt-ie. En die vent helemaal over de pis daarvan. Dus toen kwam daar die leiding had, die zegt tegen mijn: "Hoe komt gij daar nou aan, dat gij dat zo precies exact weet?" Ik zeg: "Mijn nicht is getrouwd met een Fries, en die heeft dat verhaal geleuf ik al honderd keer gezegd in het Fries." Zo simpel kan het zijn. He, dat iemand uit hoogmoed wel effe gaat doen van [....].
RK: Maar u heeft zelf ook wel eens verzonnen, nu nog? Dat u wel eens nieuwe gaat verzinnen?
TV: Ja, maar dat is ter plaatse, als die mensen d'r bij zijn. Ik weet niet wat dat is, dat is gewoon een ingeving van die verteller. Dan gaat iets mensen zo wijsmaken iets. En dan...
RK: U houdt de traditie levend? [..]
TV: Ja en dan op den duur zegt iemand gewoon zo, ik geloof niet dat er hier iets niet klopt, maar zou houden iemand ook bij de neus pakken ze zeggen allemaal maar het beeld dat hij voor de gek gehouden wordt. Hij heeft natuurlijk zoveel mensen die heel lang in een eh in een manier gelaten dat het zo echt was en op den duur ging-t-ie denken: 'Ja, Goh, het is toch eigenlijk niet echt." Eigenlijk een wisseling van, ze dachten dat hij niks wist en dat-ie heel dom was, maar hij was gewoon slim.
RK: Maar wat heb u voor het laatst nou voor een verhaal wel eens een keer verzonnen dan?
TV: Wat, dat kan ik nou niet meer zeggen precies.
RK: Dat is echt inspelen op het moment.
TV: Op het moment nog heb. Dan blijven er mensen uit Den Haag. Ik heb wel eens een verhaal zo, dat vond ik wel mooi, kijk want ge moet een beetje kan improviseren. Als, hier komt iemand van Friesland en die begon weer met zo'n heel mooi gedicht, want je hebt allemaal verzen en gedichten. Met een hele groep. "Daar heb u niet van terug in Brabant he?!" Dit, en dit en dit en toen gebeurde er dat, en toen was het zo. "Daar hebbe gij niet van terug!" zeggen die mannen die er bij waren. "Want dit is het verhaal precies wat gij zegt." "Hoe weet u dat?" Ik zeg: "Als je in een museum werkt, dan hoor je elk dialect hoor je te kennen. Want anders kan je er niet over mee praten." "Nou, ik vind het knap," zegt-ie. En die vent helemaal over de pis daarvan. Dus toen kwam daar die leiding had, die zegt tegen mijn: "Hoe komt gij daar nou aan, dat gij dat zo precies exact weet?" Ik zeg: "Mijn nicht is getrouwd met een Fries, en die heeft dat verhaal geleuf ik al honderd keer gezegd in het Fries." Zo simpel kan het zijn. He, dat iemand uit hoogmoed wel effe gaat doen van [....].
Beschrijving
Mensen geloofden de verhalen van Bartje Poep. Zijn kleinzoon vertelt door op dezelfde manier. Tegen een Fries, die opschept over zijn dichtkunst, zegt de verteller dat hij, als medewerker van een museum, alle dialecten behoort te kennen en het ook precies weet.
Bron
Letterlijk afschrift van mp3-opname.
Commentaar
12 juni 2007
Locatie: Biesbosch Museum, Werkendam.
Aanwezig: RK Ruben Koman, Larissa Hageman; J: Journalist Rik Goverde (Brabants Dagblad); HKV: Hannie Kieboom-Visser (Hist.Ver.Werkendam/Wegener). ook fotograaf Patrick Guitjens is even aanwezig.
Aanwezig: RK Ruben Koman, Larissa Hageman; J: Journalist Rik Goverde (Brabants Dagblad); HKV: Hannie Kieboom-Visser (Hist.Ver.Werkendam/Wegener). ook fotograaf Patrick Guitjens is even aanwezig.
Naam Overig in Tekst
Bartje 
Bartje 
Bart
Bart
Bart Versteeg
Bart Versteeg
Bartje Poep
Bartje Poep
Bart Poep
Bart Poep
Biesbosch Museum
Biesbosch Museum
Naam Locatie in Tekst
Den Haag
Den Haag
Friesland
Friesland
Brabant
Brabant
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21