Hoofdtekst
Behekst.
Dat is mien eigen dochter. Ik kan joe dat precies verteln en alles is waar. Er liep hier vroeger een kiepkerel bie de huzen langs. Et was n gloeperg kereltien. Zo is ie n keer bie ons west en keek maar aldeur in de kinderwaagn. Lag n wichien in en ie praatte maar teegn heur.
n Paar daagn later wur et kind ziek; de iene kaante van t gezicht wur rood, de andere kaante was wit. Wie dachden aan de mezzels en ruupn de dokter. Die vun niks biezunders en bleef daarum weg. Et wichien gung achteruut en wie begreepn al, dat de olle kiepkerel er schuld aan had.
Wie muikn et kuzzen oopn en daar vunden wie een krans van vogels.
Die kiepkerel liep met veters en die veters zatn in et kuzzen; stief an mekaar knupt, zodat dr een vogelvörmte veurschien kwam.
Wie gooiden de krans vot en begunnen et huus te bewijden. (met wijwater). Maar et hielp nog niet; t meissien bleef ziek. Ten slotte ben ik naar de pestoor stapt en heb hum et geval verteld. Die zee:“Ik wil wel met, maar ie meugt niet in de kwade hand geleuvn.”
Ik zeg: “Nee, dat doe k ook niet.” Maar eigenlijk dee ik et wel.
De pestoor kwam toen met en hef et huus opnei bewijd. Daarna is t wichien tamelk gauw beter worn. Dit heb ik nou in mien eign gezin mit maakt en leuf dan ook wel n beetien an hekserij.
De andere dag vunnen wie een hiel dikke padde under t bedstee. De mensen zeden toen: “Die hadden ie dood houwn moetn; die hef dr gien goed aan doan en is er misschien wel deur de kiepkerel hen legd.”
Joa, et was een raar ventien.
Ik weet nog, dat een meisien n keer wat veters haald hef van zien huus. n Poossien later zatn in et beddegoed bie die mensen ook kransen en wel in de deekns. Ze stakn er zo maar in met een mes; sneden de veern bedden oopn en kiek, weer veters er in. Dit moet dus wel ien of ander duvelswaark bie west hebben.
Dat is mien eigen dochter. Ik kan joe dat precies verteln en alles is waar. Er liep hier vroeger een kiepkerel bie de huzen langs. Et was n gloeperg kereltien. Zo is ie n keer bie ons west en keek maar aldeur in de kinderwaagn. Lag n wichien in en ie praatte maar teegn heur.
n Paar daagn later wur et kind ziek; de iene kaante van t gezicht wur rood, de andere kaante was wit. Wie dachden aan de mezzels en ruupn de dokter. Die vun niks biezunders en bleef daarum weg. Et wichien gung achteruut en wie begreepn al, dat de olle kiepkerel er schuld aan had.
Wie muikn et kuzzen oopn en daar vunden wie een krans van vogels.
Die kiepkerel liep met veters en die veters zatn in et kuzzen; stief an mekaar knupt, zodat dr een vogelvörmte veurschien kwam.
Wie gooiden de krans vot en begunnen et huus te bewijden. (met wijwater). Maar et hielp nog niet; t meissien bleef ziek. Ten slotte ben ik naar de pestoor stapt en heb hum et geval verteld. Die zee:“Ik wil wel met, maar ie meugt niet in de kwade hand geleuvn.”
Ik zeg: “Nee, dat doe k ook niet.” Maar eigenlijk dee ik et wel.
De pestoor kwam toen met en hef et huus opnei bewijd. Daarna is t wichien tamelk gauw beter worn. Dit heb ik nou in mien eign gezin mit maakt en leuf dan ook wel n beetien an hekserij.
De andere dag vunnen wie een hiel dikke padde under t bedstee. De mensen zeden toen: “Die hadden ie dood houwn moetn; die hef dr gien goed aan doan en is er misschien wel deur de kiepkerel hen legd.”
Joa, et was een raar ventien.
Ik weet nog, dat een meisien n keer wat veters haald hef van zien huus. n Poossien later zatn in et beddegoed bie die mensen ook kransen en wel in de deekns. Ze stakn er zo maar in met een mes; sneden de veern bedden oopn en kiek, weer veters er in. Dit moet dus wel ien of ander duvelswaark bie west hebben.
Onderwerp
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek   
TM 3109 - Heksenkrans in kussen   
Beschrijving
Meisje wordt ziek door tovenaar; in kussen zit een krans; pas na wijden van huis door pastoor wordt kind beter; volgende dag pad onder bedstee; veters van marskramer vormen kransen in dekens.
Bron
Collectie Wever, verslag 162, verhaal 3 (Archief Meertens Instituut)
Plaats van Handelen
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
