Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

WEV016503

Een sage (mondeling), zaterdag 29 april 1967

Hoofdtekst

Wie hebben n dochter had. Zai was verpleegster en is jong overleden.
Ie denkn door voak aan en den kan t gebeurn, dat ie wel es groag weer mit heur proatn wiln.
Wat wie vrouger veur onmeugelk huilden, bleek loater dat et bestait; spreekn mit n geest van n overledene.
Dat hebben wie weer ervoarn mit de koartlegster.
Mien man, dei eerder om zokse dingen lachde, gung mit.
Wie zeden teegn dei vrouw, dat wie neischierig wazzen noar de toustand van onze dochter.
Zai lee de koartn en toun begon ze:
“Ik zie een meisje in verpleegsterskleding.”
Zai stelde de geest vroagn en kreeg antwoord.
Wie verstonden netuurlijk niks.
“Ze is gelukkig en heeft het goed; zo zei ze tegen mij.”
Dat vertelde de vrouw ons weer.
Wie moutn toch wel aannemen, dat zo’n mens werklijk mit de geest proatn ken; omdat zai ons dochter uutschilderde zoas ze was; en wie harn heur dat nait verteld.

Beschrijving

Ouders van overleden dochter horen via kaartlegster over de toestand van hun dochter.

Bron

Collectie Wever, verslag 165, verhaal 3 (Archief Meertens Instituut)

Commentaar

Opmerking.
In deze hoek van de provincie blijkt dus heel weinig bijgeloof te hebben bestaan. De bekende onderwerpen heb ik wel gevraagd, maar van al die dingen heeft zegsvrouw niets gehoord. Ik meende toch dit weinige op te moeten zenden ter vergelijking met eventuele andere plaatsen.
Ik weet niet of de vertelsels over kaartlegsters voor de “Akademie” waarde hebben. Voor alle zekerheid heb ik ze opgeschreven.
Trouwens, dit soort mensen ontmoet ik zelden.
F. Wever

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21