BOO000302 - Rinkelende altaarschellen

Rinkelende altaarschellen
Pastoor Kerremans lag op z’n uterste. Dag en nacht wier d’r bie z’n ewêêkt deur kapelaan Schneiders, Anna Kerremans (’n nichte van de pastoor - oans noemden d’r oaltied “Petemoei” -) en moeder. Moeder was vroeger pastoor Kerremans’ meid ewist, toen à t’n nog pastoor was in Oud-Vosmeer en noe ielp ze nog werris op de pastorie à t’t vee druk was.
Op ’n èèvend zatte Anna en de kapelaan bie ’t ziekbède, twint moeder in de keuken doende weer.
Annêêjns ôôrden z’oalledrie de beste zulvere altaarschellen rienkele.
“Go,” docht de kapelaan, “oe êêlt Leen ’t in d’r ôôd om noe om dezen tied de bellen te gêê poesse.” En ie gieng nî benee om dat an moeder te vrêêgen. Mè moeder zei, da se ’t ok ehoaren ôô en da se docht, dat Anna bezig was mie de bellen. Dà kon nie, wan Anna en de kapelaan wazze boven bie de pastoor. Dus goenge de kapelaan en moeder in de kerke kieke, mè de zulvere schellen stienge gewoon in de kaste in ’t sacristie.
Toch wiste ze oalledrie zeker, da se ’t goed ehôôrn ôô en ze konne ’t nie verklère.
’n Pèr uren lêêter begrepe ze ‘t, wan dien eigensten nacht om 1 ure is de pastoor esturve!

SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.    SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.   

Kapelaan en nicht die bij pastoor waken en de meid die in de keuken bezig is horen de zilveren altaarbellen rinkelen. Niemand heeft echter iets met de altaarbellen gedaan, en ze staan ook gewoon in de kast in de sacristie. Later begrijpen ze het, want op die tijd is de pastoor gestorven.

Collectie De Boo, verslag 3, verhaal 2 (Archief Meertens Instituut)

Mattheus Joannes Kerremans werd geboren 11 feb 1826 te Breda als zoon van Henricus Kerremans en Johanna Cornelia Tops. Henricus was waarschijnlijk een van de Gebroeders Kerremans, die omstreeks 1850 Kunstschilder & Photograaf waren in de Boschstraat in Breda. Omstr. 1870 heet dat “Photographisches Atelier von G.W. Kerremans in Breda Boschstraat” en nog later “Atelier Photographique, G. Kerremans, Boschstraat Breda”. De Kerremans hebben enige goede tekenaars en zelfs een verdienstelijk schilder (portret) opgeleverd. Laatstgenoemde was Willem Kerremans, een oom van de pastoor, die omstr. 1880 is overleden. Behalve de familie in Schoonhoven, schijnt er heel wat van deze schilder in het Dordtse museum te zijn. Ook de fam. De Boo te Kwadendamme heeft enkele van diens werken.
Mattheus werd te Hoeven priester gewijd op 3 mrt 1849. Hij was achtereenvolgens kapelaan te Klundert, onderpastoor te Aardenburg, kapelaan te Etten en te Oosterhout. Begin 1860 ging hij over naar het Haarlemse diocees, werd begin 1860 waarnemend en later definitief (1862) pastoor in De Lijnden. Zodoende was hij de eerste pastoor in de pas drooggemalen Haarlemmermeer. Daar was hij pionier met de pioniers. Hij baggerde onverschrokken door de woeste polder en was werkezel met de werkezels. Zijn grote voorliefde voor de natuur en voor jagen en stropen leefde hij zelfs op Kwadendamme nog uit, evenals het persoonlijk verzorgen van de moestuin en de verzorging van 2 geiten en de konijnen, van zijn ezel (Jan) en (later) van het paard (Sjarel). Onafscheidelijk was immer een grote hond. Zeer tot wanhoop van zijn dienstbode, kwam hij vaak beslijkt in huis – zelfs op zijn klompen. Het pionieren had een onuitwisbare stempel gezet op hem.
In 1870 werd hij pastoor te Oud-Vosmeer en op 15 sept 1880 te Kwadendamme. Hij overleed er 5 jan 1894 te 01 uur. Bijgesloten een foto, waar hij opstaat met mijn tante Ka (Catharina Walraven, geb. 21-1-1885) en zijn hond.

Van de heer Paul Schneiders ontving de Volksverhalenbank op 1 maart 2018 aanvullende informatie over Pastoor Kerremans en de legende van de rinkelende altaarschellen, afkomstig uit het archief van het bisdom Haarlem-Amsterdam: zie de aangehangen pdf.

Kerremans    Kerremans   

Schneiders    Schneiders   

Anna    Anna   

Petemoei    Petemoei   

Leen    Leen   

Oud-Vosmeer    Oud-Vosmeer   

Oud-Vossemeer    Oud-Vossemeer   

Kwadendamme    Kwadendamme   

I095a    I095a   

2013-03-01 14:46:21