NOOIJER001301

Sommige mènsen kunne mêêr as ik in joe, meneer. Dat glôôf ik wè. Ma dat van Laurus van Damme glôôf ik nie. Die woonde in ’t Leège land bie Merjaen. ’t Was vies in vuul volk, aolemaele op d’r eige. Di bin d’r die zegge da z’n vroùwe kon tôôvere, ma zelf kan ‘n ’t ōk. Op ’n keer ei Laurus z’n buurman betôôverd. Da gieng zò: D’r most ekaernd wôre in dat wist Laurus. ’s Ochens kwam ’n es kieke, in wat zag ‘n? Di liep buurman net as ’n ond in de kaern, op anden en voeten, precies zō as ’n kaernond ’t doet.
Laurus dee net of ’n stik verbaesd was, ma ie wist netuurluk drommels goed oe of ’t zat, want ie ao ’t zelf zō emaekt.
Ie zei tegen z’n buurman: “Ma man, wat è me noe?” In buurman zei: “Noe, ‘k mō toch kaerne.” Laurus begon toe te lachen in ie zei: “Ja, ja, ma dat oef je zèlf nie te doèn, da’s wèrk vor ’n ond. Komt ’t mar uut man, in zet je ’n ond d’r mar in.” – In zō gebeurde ‘t. Buurman d’r uut in d’n ond d’r in. In Laurus gieng toe wir naer uus toe.

SINSAG 0750 - Andere Zauberei.    SINSAG 0750 - Andere Zauberei.   

Man tovert buurman om in een karnhond, en onttovert hem ook weer.

Collectie De Nooijer, verslag 13, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)

Laurus    Laurus   

Laurus van Damme    Laurus van Damme   

Laurens van Damme    Laurens van Damme   

Leège land    Leège land   

Merjaen    Merjaen   

Moriaanshoofd    Moriaanshoofd   

Moriaanshoofd    Moriaanshoofd   

2013-03-01 14:46:21