Hoofdtekst
EB: Geboren en getogen in Utrecht - dat is helemaal een stad vol met verhalen - daarna verhuisd naar de Betuwe - daar liggen d'r ook genoeg - daar ben ik met eh vertellen gestart. Daar hebben we ook zelf weer met het collectief waar ik toen in zat - eh - nieuw sagen en legenden gecreëerd, tot onze eigen verrassing. Wij deden daar stadswandelingen eh waarin we vertelvoorstellingen mixten met van alles en nogwat
RK: In de Betuwe?
EB: In Tiel.
RK: In Tiel?
EB: In Tiel. Ja. En, ja, RTL5 heeft es zo'n rubriek gehad eh de waarheid achter eh volksverhalen - als ze dan een kort item in het nieuws hadden - [... daar nou?] is een legende of een sage waar - gingen ze dan bronnen zoeken
RK: OK
EB: Geschreven bronnen - en wij hadden een verhaal verzonnen en we waren er zelf van overtuigd dat we dat gebaseerd hadden op een geschreven bron - bleek volledig uit onze duim te komen... Zo kan een verhaal opeens, zelf bij de makers een oud verhaal worden
RK: Wat was dat voor verhaal?
EB: Over de spookpaarden. Ze... gebruiken in eh Tiel bij de bij de doorgang in de rivier, als die gedicht moet worden, zoals bijvoorbeeld in '95 met dat hoog water - komen daar planken in en daartussen stro en paardenmest. En we vonden het zo raar dat je in zo'n moderne tijd nogsteeds paardenmest gebruikt [...? alle andere dingen] - dus toen hebben wij een verhaal verzonnen hoe dat kwam. Dat ze voor de tijd van het verhaal van alles en nogwat gebruikten, zand en stenen - het spoelde altijd weer weg en de stad spoelde onder, en op een duistere nacht, een gruwelijke storm, staan de dijkwakers met hun stokken in de bewegende dijk, en ineens ziet een van die lui schuimhoeven omhoog komen uit de rivier - natuurlijk een kolkende rivier - uit de Waal [?] en die wordt weer teruggetrokken door de rivier en bij een volgende windvlaag komt er zelfs een paardenhoofd boven de schuimkoppen uit en uiteindelijk lukt het dat paard van schuim om op de dijk te staan, immens groot, en het galoppeert weg. Dus je hoort alleen maar <kataklop, kataklop> [imiteert geluid en beweging] en meer paarden komen uit de rivier en je hoort iedere keer papadam-papadam-papadam papadam-papadam-papadam - zit steeds een onderbreking in, en eh aan het eind van de nacht, als de storm geluwd is, haasten ze zich natuurlijk weer naar de doorgangen in de dijk om te kijken ja hoe ver is de stad nu weer ondergelopen, en tot hun stomme verbazing is de stad droog gebleven en dan ruiken ze dus paardenmest. En wat is er dus gebeurd... wat zij d'r in gestopt hebben dat is allemaal weggespoeld, maar die paarden renden over de dijk papadam-papadap - op het moment dat ze over die coupures sprongen lieten ze hun mest vallen en renden dan weer door en, nou ja, met die mest
RK: OK
EB: Hebben ze dus aangegeven van kijk, zo kun je de boel drooghouden. En dat is waarom eh dat nog steeds [...?] als je 's nachts op de dijk [?] einde van de [?] als je 's nachts op de dijk paardenhoeven hoort, als het zwaar weer is, zorg dan dat je de volgende dag onmiddellijk de coupures sluit, want dan wordt het menens.
RK: Nou ja, zelf verzonnen verhaal dus
EB: Ja, ja
RK: Leuk, maar toch op TV geweest, dus voor hetzelfde geld zijn er mensen die er nog in zijn getrapt ook
EB: Ja.... uiteindelijk vonden we iemand - ze gingen natuurlijk vragen van eh, wat is nou de wat is de bron? En uiteindelijk na lang heen en weer vragen vonden we bij iemand aan de dijk die had allemaal hoefijzers aan de gevel hangen en die vertelde die waren er door zijn vader op er op getimmerd, die had ooit eens op een nacht paardenhoeven gehoord toen het vreselijk stormde, en toen hij ging kijken buiten op de dijk - hij dacht misschien paarden losgebroken - zag hij verder helemaal niks en dat heeft gewoon die man in z'n dagboek geschreven, dus nou ja - en dat bleef [...?] nog in het huis, dus we vonden uiteindelijk toch nog een geschreven bron - [we vonden het onzin?] maar die hebben we dus na het verhaal gevonden, zeg maar
RK: In de Betuwe?
EB: In Tiel.
RK: In Tiel?
EB: In Tiel. Ja. En, ja, RTL5 heeft es zo'n rubriek gehad eh de waarheid achter eh volksverhalen - als ze dan een kort item in het nieuws hadden - [... daar nou?] is een legende of een sage waar - gingen ze dan bronnen zoeken
RK: OK
EB: Geschreven bronnen - en wij hadden een verhaal verzonnen en we waren er zelf van overtuigd dat we dat gebaseerd hadden op een geschreven bron - bleek volledig uit onze duim te komen... Zo kan een verhaal opeens, zelf bij de makers een oud verhaal worden
RK: Wat was dat voor verhaal?
EB: Over de spookpaarden. Ze... gebruiken in eh Tiel bij de bij de doorgang in de rivier, als die gedicht moet worden, zoals bijvoorbeeld in '95 met dat hoog water - komen daar planken in en daartussen stro en paardenmest. En we vonden het zo raar dat je in zo'n moderne tijd nogsteeds paardenmest gebruikt [...? alle andere dingen] - dus toen hebben wij een verhaal verzonnen hoe dat kwam. Dat ze voor de tijd van het verhaal van alles en nogwat gebruikten, zand en stenen - het spoelde altijd weer weg en de stad spoelde onder, en op een duistere nacht, een gruwelijke storm, staan de dijkwakers met hun stokken in de bewegende dijk, en ineens ziet een van die lui schuimhoeven omhoog komen uit de rivier - natuurlijk een kolkende rivier - uit de Waal [?] en die wordt weer teruggetrokken door de rivier en bij een volgende windvlaag komt er zelfs een paardenhoofd boven de schuimkoppen uit en uiteindelijk lukt het dat paard van schuim om op de dijk te staan, immens groot, en het galoppeert weg. Dus je hoort alleen maar <kataklop, kataklop> [imiteert geluid en beweging] en meer paarden komen uit de rivier en je hoort iedere keer papadam-papadam-papadam papadam-papadam-papadam - zit steeds een onderbreking in, en eh aan het eind van de nacht, als de storm geluwd is, haasten ze zich natuurlijk weer naar de doorgangen in de dijk om te kijken ja hoe ver is de stad nu weer ondergelopen, en tot hun stomme verbazing is de stad droog gebleven en dan ruiken ze dus paardenmest. En wat is er dus gebeurd... wat zij d'r in gestopt hebben dat is allemaal weggespoeld, maar die paarden renden over de dijk papadam-papadap - op het moment dat ze over die coupures sprongen lieten ze hun mest vallen en renden dan weer door en, nou ja, met die mest
RK: OK
EB: Hebben ze dus aangegeven van kijk, zo kun je de boel drooghouden. En dat is waarom eh dat nog steeds [...?] als je 's nachts op de dijk [?] einde van de [?] als je 's nachts op de dijk paardenhoeven hoort, als het zwaar weer is, zorg dan dat je de volgende dag onmiddellijk de coupures sluit, want dan wordt het menens.
RK: Nou ja, zelf verzonnen verhaal dus
EB: Ja, ja
RK: Leuk, maar toch op TV geweest, dus voor hetzelfde geld zijn er mensen die er nog in zijn getrapt ook
EB: Ja.... uiteindelijk vonden we iemand - ze gingen natuurlijk vragen van eh, wat is nou de wat is de bron? En uiteindelijk na lang heen en weer vragen vonden we bij iemand aan de dijk die had allemaal hoefijzers aan de gevel hangen en die vertelde die waren er door zijn vader op er op getimmerd, die had ooit eens op een nacht paardenhoeven gehoord toen het vreselijk stormde, en toen hij ging kijken buiten op de dijk - hij dacht misschien paarden losgebroken - zag hij verder helemaal niks en dat heeft gewoon die man in z'n dagboek geschreven, dus nou ja - en dat bleef [...?] nog in het huis, dus we vonden uiteindelijk toch nog een geschreven bron - [we vonden het onzin?] maar die hebben we dus na het verhaal gevonden, zeg maar
Onderwerp
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen. 
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen. 
Beschrijving
Spookpaarden te Tiel kondigen de komst van overstromingen aan, en laten inwoners zien dat ze de coupures in de dijk moeten dichten met paardenmest. Voor de komst van de spookpaarden gebruikten de inwoners allerlei spullen om de doorgang te dichten, maar bij hoog water spoelde het iedere keer weg, en overstroomde de stad. Op een nacht bij zwaar weer zijn de dijkwachters aan het werk, en zien ze opeens schuimende hoeven uit het water komen. Geleidelijk komt er een gigantisch paard van schuim uit te voorschijn, dat over de dijk weggaloppeert, gevolgd door steeds meer paarden. Aan het eind van de nacht keerden de dijkwachters terug naar de stad, in de veronderstelling dat deze zou zijn ondergelopen, maar dat blijkt niet zo te zijn. De vulling van de doorgang is op zijn plaats gebleven, en de dijkwachters ruiken paardenmest, en zo komen ze erachter dat de spookpaarden de doorgang met hun mest hebben gevuld, en de stad daarmee gered. Daarom wordt er nu verteld dat wanneer je 's nachts op de dijk paardenhoeven hoort, je maar beter snel de coupures kunt sluiten, omdat er dan zwaar weer op komst is.
Bron
Letterlijk afschrift van .wav-opname: DBosch_Borrias2.wav.
Commentaar
20 juni 2007
De sage is volgens de verteller verzonnen door hem en andere leden van zijn toenmalige vertelgenootschap.
Aanwezig: Ruben A. Koman, Oscar Strik.
EB: Eric Borrias
RK: Ruben Koman
OS: Oscar Strik
Aanwezig: Ruben A. Koman, Oscar Strik.
EB: Eric Borrias
RK: Ruben Koman
OS: Oscar Strik
Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen
Naam Locatie in Tekst
Tiel
Tiel
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20