KUSTERS002801

Ze heeft de heks Mijn van Zeeland goed gekend maar och, dè waar allemol koje proat. D'r kan toch niks van wor zijn.
Toch liep ze wijd-um as ze Mijne zag en ze hi ook wel us kruiskes over de weg gelè van strospierkes of van hautjes, wont kie, over zo kruiske koost Mijn nie over. Ze wist Mijne goe woone in de Berken. Mijn ha 2 zeun; d'n inne heitte Bert. Mijn ging mi de körf mer ze schojde veul; ze ha altijd den rok over derre kop getrokke. Ze zin dè Mijn poesse koos maake; mer dè zal wel nie wor zijn. Schaterlachend luisterde Drieka naar m'n verdere informaties. "Geleuf de gij dè nauw allemol?"
Intussen werd Netje aandachtig. Ernstig ging zij dieper in op de verhalen die Drieka wilde ontzenuwen. Tenslotte vulden beide elkaar aan:
Ge moet nie Mijn van Zeeland zeggen: 't is Mijn Punders. Ze kwamp geriggeld in Lijssel mi d're körf. Dan hiel me de keinder trug wont die koos ze behekse. Soms kwamp er ook ne krans in 't kussen.

TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek    TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek   

TM 3109 - Heksenkrans in kussen    TM 3109 - Heksenkrans in kussen   

Kende vrouw die als heks werd gezien en de verhalen over toverij.

Collectie Kusters, verslag 28, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)

Netje van Veghel-Seijkens en Drieka Mennen-Hurkmans vertelden samen.

Mijn van Zeeland    Mijn van Zeeland   

Bert    Bert   

Mijne    Mijne   

Mijn Punders    Mijn Punders   

de Berken    de Berken   

Lijssel    Lijssel   

Liessel    Liessel   

2013-03-01 14:46:21