Hoofdtekst
Als men schreef sestien hondert tachentig twee,
Soo wasser in Zeelandt groot jammer en wee,
Op Paulus bekeeringe, en maandag daeraan
Sach men Zeelandt op veele plaetsen besouten staen.
Daar verdroncken veel menschen en beesten en honden.
Wilt u bekeeren en aflaeten van sonden.
Weest aendagtig en hoort verder myn bediet
Wat datter in yder eilandt is geschiet:
In Walcheren was den Westkappelschen dyk groot
Op dry steden door, waer mede wy waren in noot.
Tot Vlissingen was het water gevloeyt seer hoogh,
Maer 't eerste is berent, en Vlissingen is nu droogh.
In Zuit-Bevelant, wil wel aanmercken,
Volgens den brief aen dhr. de Coninck, vloeyden huyzen en kerken,
Twee prochien en negentien polders daar by
Liepen allen in, waar door zy waren in ly.
't Lant van Schouwen met Oosterland vloeyde,
Bommenede, Bloys en Bruinisse daar men door roeyde,
Sirjansland, Brouwershaven waren in verdriet,
Soo dat het een nog dryft, en 't ander byna tot niet.
Nog vele polders, die wy met berouwen
Tot twintig toe sagen, drijven tot groot benouwen,
Twelk een yder certain moet zyn bekent,
Om alzoo te kennen ons grooter elendt.
Philipilandt tot allen stonden
Is van alle kanten door 't water verslonden
Soo dat menschen op boomen en daken
Met menigte saten: wie con se genaken?
En vele door 't water verslonden minsoot,
Soo dat die toen leeffden en vele zyn doot.
Tot Tholen, wilt mercken, ons groot verdriet,
Vosmaer was deur en Schakerloo tot niet.
De stad die was seer sober en desolaet;
Men voerde met schuyten, 't was goed of quaat,
Deur straten, markten: daer wel op let,
De wal viel aff, 't geen yder verset
De kerk die dreeff; de menschen en santen
Spoelden uit 't graff, de predicanten
verschrikken, en angsten van soo een vloet,
soo dat men kon hooren nog bitter en zoet.
't Was alles elent; men damde nog dyckte;
Men gaf er geen geld, nog broot: men beswyckte.
Hoe het aff sal lopen is niemant bekent.
Daarom swyg stille en hoore na het end.
Alls menschen herte, alwaerse van steenen,
Die 't wel inziet, die moet het beweenen,
Dat Zeelandt heeft gedragen sodanig een smert;
Die 't niet aengaet en trekt niet ter hert.
Laet ons dan seggen, en doen besluyt,
Dat hier de plagen mee mogen zyn uyt.
(De oude tijd, 1869
Beschrijving
Bron
Commentaar
Naam Overig in Tekst
Paulus   
Zuid-Beveland   
Coninck   
Land van Schouwen   
Oosterland   
Bloys   
Philipiland   
Schakerloo   
Naam Locatie in Tekst
Zeeland   
Walcheren   
Westkappelle   
Vlissingen   
Bommenede   
Bruinisse   
Sirjansland   
Brouwershaven   
Tholen   
