Hoofdtekst
De heeren van Bats
Wat hoefden de boeren van Bats, op Zuid-Beveland zich heeren te noemen. Waartoe was dat noodig? Ze waren toch immers maar boeren en verder niets. O, omdat ze de paarden met zilver besloegen meent u, of omdat ze zilveren banden om de wielen van hun karren hadden?
Wat veranderde dat aan de zaak? Niets immers!
Boer is boer en een heer is wat anders. Ze mochten dan al trotsch en hoovaardig wezen, ze mochten dan al steenrijk zijn, boeren bleven ze toch.
Maar rijk waren ze, dat moet gezegd worden.
Weet u hoe het er toeging als ze wat te betalen hadden? Als ze een kop koffie besteld hadden met sprits of zoo? Nee?
Nu dan. Dan haalde zoo'n boer de beurs uit de zak van zijn klepbroek, u weet wel zoo'n lange gehaakte beurs met in het midden een gleuf, en twee ringen om het geld bijeen te houden, en haalde er een gouden rijder uit.
Met kopergeld betalen dacht u, of met zilver?
Kun je begrijpen. De heeren van Bats betaalden uitsluitend met goudgeld en ze versmaadden het pasgeld terug te ontvangen.
Hou dat maar bulderden ze, mij te min!
Zulke onhebbelijke kerels waren het.
Maar er kwam een eind aan hun hoovaardij. De straf kon niet uitblijven. Zulke protserigheid kan niet worden geduld.
Op een goeden dag kwam er dan ook een zeemeermin de Schelde opgezwommen tot vlak voor Bats. Ze zwom daar eerst een poosje heen en weer, ergerde zich verschrikkelijk aan die trotsche eigengereide boeren en vooral aan hun met goud en zilver behangen wijven en sprak de volgende voorspelling uit:
"Batsland zal vergaan,
De toren zal in 't water blijven staan."
En zoo is 't uitgekomen ook.
Wat hoefden de boeren van Bats, op Zuid-Beveland zich heeren te noemen. Waartoe was dat noodig? Ze waren toch immers maar boeren en verder niets. O, omdat ze de paarden met zilver besloegen meent u, of omdat ze zilveren banden om de wielen van hun karren hadden?
Wat veranderde dat aan de zaak? Niets immers!
Boer is boer en een heer is wat anders. Ze mochten dan al trotsch en hoovaardig wezen, ze mochten dan al steenrijk zijn, boeren bleven ze toch.
Maar rijk waren ze, dat moet gezegd worden.
Weet u hoe het er toeging als ze wat te betalen hadden? Als ze een kop koffie besteld hadden met sprits of zoo? Nee?
Nu dan. Dan haalde zoo'n boer de beurs uit de zak van zijn klepbroek, u weet wel zoo'n lange gehaakte beurs met in het midden een gleuf, en twee ringen om het geld bijeen te houden, en haalde er een gouden rijder uit.
Met kopergeld betalen dacht u, of met zilver?
Kun je begrijpen. De heeren van Bats betaalden uitsluitend met goudgeld en ze versmaadden het pasgeld terug te ontvangen.
Hou dat maar bulderden ze, mij te min!
Zulke onhebbelijke kerels waren het.
Maar er kwam een eind aan hun hoovaardij. De straf kon niet uitblijven. Zulke protserigheid kan niet worden geduld.
Op een goeden dag kwam er dan ook een zeemeermin de Schelde opgezwommen tot vlak voor Bats. Ze zwom daar eerst een poosje heen en weer, ergerde zich verschrikkelijk aan die trotsche eigengereide boeren en vooral aan hun met goud en zilver behangen wijven en sprak de volgende voorspelling uit:
"Batsland zal vergaan,
De toren zal in 't water blijven staan."
En zoo is 't uitgekomen ook.
Beschrijving
De boeren van Bats waren zeer rijk en noemden zich de heren van Bats. Maar het bleven natuurlijk wel boeren, ook al was alles en iedereen met goud en zilver behangen. Deze hoogmoed werd later bestraft. Bastland verging, alleen de toren bleef staan.
Bron
Legenden langs de Noordzee/ S. Franke. - Zutphen: W.J. Thieme & Cie, 1934, p. 87-88.
Commentaar
1934
Naam Overig in Tekst
Bats 
Bats 
Batsland
Batsland
Zuid-Beveland
Zuid-Beveland
Naam Locatie in Tekst
Schelde
Schelde
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20