Hoofdtekst
Ticht by de pleats lei in slúske. Op de boaijem fan dat slúske, der ’t se it wetter út rinne litten hiene, slûken se. Dêr waerden keallen strûpt en útfeane. Sa ûntdûkten se de bilesting. De pleats hat der har namme fan krige.
Pake en beppe hiene noch al hwat bern. It lêste wie in jonkje, in lytse Piter. En dat jonkje wie, mienden se, bitsjoend. Hwant net allinne wie it jonkje siik, mar moarns wie ek de hele buorkerij yn 'e war: it woe net tsjernje en der kaem hast gjin bûter.
In âlde bolrinster fan Folsgeare waerd fortocht in tsjoenster to wêzen. Se naem, op in bipaeld plak op it hiem, altyd in greate trêd, krekt oft se oer hwat hinne stapte! Soks wie fordacht!
Er waerd besluten, de duvelbanner moast komme. Dy wenne yn St. Nicolaesgea; St. Nic. seijen de minsken. Dy kaem oer om de boel op to nimmen. Alderearst waerd it holkessen lostoarnd. En ja hjer! Der siet in krânse fan fearren yn. De man liet 'duveldrek’ lizze ûnder de hikkedaempeal, under de drompel fan de hûsdoar en ûnder stiennen op it paed nei de doar. Mar it baette net, hwant it jonkje is it oare jiers stoarn!
Onderwerp
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek   
TM 3104 - Duivelsdrek als afweer   
TM 3109 - Heksenkrans in kussen   
Beschrijving
Bron
Naam Overig in Tekst
Strûpenkeal   
Piter   
Pieter   
Alde Rien   
Geeuw   
Naam Locatie in Tekst
Oosthem   
Drylts   
Ysbrechtum   
IJlst   
Folsgare   
IJsbrechtum   
St. Nicolaesgea   
St. Nicolaasga   
St. Nic.   
Easthim   
Folsgeare   
