Hoofdtekst
No. 259. Dit zijn de wonderen van de heilige Odrada, die op het slot van haar vader *) leefde als een dienstbare, door ieder veracht en bespot; want haar stiefmoeder, die haar zeer haatte, vernederde haar zooveel ze kon en elkeen had zich tegen haar gekeerd.
Toen de Mariakerk te Millegem zou worden ingewijd smeekte het vrome meisje daarheen te mogen gaan. Haar vader zond haar naar zijn stoeterij om een paard uit te zoeken. Heimelijk hoopte hij dat de onstuimige dieren haar zouden doodtrappen. Maar de heilige maakte van twee wilgetakken een kruid en betrad het weidebosch waar de wilde paarden waren.
Inplaats van haar onder hun hoeven te verpletteren, bogen toen de orsen hun knieën voor haar, en zij koos onder hen allen een sneeuwwitte merrie en reed daar op naar Millegem.
In het dorp gekomen bond Odrada het kruis aan de manen van de schimmel en beval haar in den naam van God, terug te keeren langs denzelfden weg. De lindetak, waarmede zij het paard had aangedreven, stak ze daar in den grond en aanstonds schoot hij wortel en begon te groeien. Ook is op haar gebed in de dorre heide een bron ontstaan, die nimmer meer is opgedroogd.
*
Niet lang daarna werd zij zwaar ziek en zij smeekte haar ouders, die haar nu als een heilige vereerden, om na haar dood haar lichaam in een uitgeholden wilgestam te leggen en op een wagen door twee ossen te laten voorttrekken. Waar de ossen stil zouden staan, daar wilde ze begraven worden. Daarop stierf zij; het was den 28sten Januari, het feest van de H. Agnes, maagd en martelares.
Toen de wagen bij Alem aan de Maas gekomen was, begonnen de klokken in het dorpje vanzelf te luiden en de ossen stonden eensklaps stil. Nu wist men waar de heilige zou rusten.
Toen de Mariakerk te Millegem zou worden ingewijd smeekte het vrome meisje daarheen te mogen gaan. Haar vader zond haar naar zijn stoeterij om een paard uit te zoeken. Heimelijk hoopte hij dat de onstuimige dieren haar zouden doodtrappen. Maar de heilige maakte van twee wilgetakken een kruid en betrad het weidebosch waar de wilde paarden waren.
Inplaats van haar onder hun hoeven te verpletteren, bogen toen de orsen hun knieën voor haar, en zij koos onder hen allen een sneeuwwitte merrie en reed daar op naar Millegem.
In het dorp gekomen bond Odrada het kruis aan de manen van de schimmel en beval haar in den naam van God, terug te keeren langs denzelfden weg. De lindetak, waarmede zij het paard had aangedreven, stak ze daar in den grond en aanstonds schoot hij wortel en begon te groeien. Ook is op haar gebed in de dorre heide een bron ontstaan, die nimmer meer is opgedroogd.
*
Niet lang daarna werd zij zwaar ziek en zij smeekte haar ouders, die haar nu als een heilige vereerden, om na haar dood haar lichaam in een uitgeholden wilgestam te leggen en op een wagen door twee ossen te laten voorttrekken. Waar de ossen stil zouden staan, daar wilde ze begraven worden. Daarop stierf zij; het was den 28sten Januari, het feest van de H. Agnes, maagd en martelares.
Toen de wagen bij Alem aan de Maas gekomen was, begonnen de klokken in het dorpje vanzelf te luiden en de ossen stonden eensklaps stil. Nu wist men waar de heilige zou rusten.
Onderwerp
SINLEG 0416 - Heiliger lässt Brunnen entspringen.   
Beschrijving
Sint Odrada werd op het kasteel van haar en stiefmoeder behandeld als dienstbare, en vaak vernederd. Ze smeekte om naar de kerk te mogen. Haar vader nam haar mee naar waar de wilde paarden huisden, stiekem hopende dat ze haar zouden vertrappen. Odrada maakt een kruis van takken en in plaats van wild waren de paarden dienstbaar. Op haar reis liet ze uit een lindetak een boom ontstaan en deed ze een bron ontspringen op de dorre heide.
Kort hierna werd ze zwaar ziek. Ze liet zich in een uitgeholde wilgenstam leggen en wilde begraven worden waar de ossenkar zou stoppen. Toen de wagen aankwam te Alem begonnen de klokken vanzelf te luiden en stopten de ossen. Daar moest ze begraven worden.
Kort hierna werd ze zwaar ziek. Ze liet zich in een uitgeholde wilgenstam leggen en wilde begraven worden waar de ossenkar zou stoppen. Toen de wagen aankwam te Alem begonnen de klokken vanzelf te luiden en stopten de ossen. Daar moest ze begraven worden.
Bron
Noord-Brabantsch Sagenboek/ J. R. W. Sinninghe. - Zutphen: W.J. Thieme & Cie. - [1933], p. 214-215.
Commentaar
[1933]
Valt onder hoofdstuk en titel(s): III. Legenden of Christelijke Sagen; 3. Legenden van Heiligen en Vromen.
*) Te Scheps, bij Baelen in de Belgische Kempen.
Bron: Kronenburg, N. Heiligen in de M. E. II, 140-152.
*) Te Scheps, bij Baelen in de Belgische Kempen.
Bron: Kronenburg, N. Heiligen in de M. E. II, 140-152.
Heiliger lässt Brunnen entspringen. (B.)
Naam Overig in Tekst
Odrada   
Sint Odrada   
Sint Agnes   
Naam Locatie in Tekst
Millegem   
Agnes   
Alem   
Maas   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
