Hoofdtekst
Overal predikten zij het geloof, maar de bewoners onze landen waren heidenen, die den afgoden offerden in heilige bosschen bij bronnen en steenen; en die, als de zon of maan dreigden te verduisteren, op trommen sloegen, op koehoorns bliezen en schreeuwden en tierden, om de booze wolven te verschrikken die het licht wilden opslokken. Zij luisterden niet naar Willebrords woord, noch naar dat zijner gezellen. Daarom vertrok Willebrord naar Rome om den zegen van paus Sergius te ontvangen en om te bidden op de graven der apostelen en martelaren, opdat zij zijn voorspraak zouden zijn bij het groote werk dat hij volbrengen wilde. Dien winter bleef hij in Rome, maar nog was de sneeuw op de bergen niet gesmolten of Willebrord was weer terug naar het Noorden om zijn gezellen de boodschap van paus Sergius over te brengen: dat zij uit hun midden een bisschop kiezen zouden. Zij kozen Willebrord, hoewel hij de jongste van hen allen was, maar hij wees deze waardigheid af en stelde Suidbert voor, die daarop ook in Engeland door den heiligen Wilfried tot bisschop werd gewijd.
Beschrijving
Bron
Commentaar
Bronnen: Behalve de geijkte Willebrordus literatuur: Alcuinus' leven van den heilige in proza; abt Thiofridus levensfragmenten en het standaardwerk van Kronenburg, werden vele sagenboeken uit Nederland en Luxemburg voor deze legendencyclus benut. (N.Gredt, Sagenschatz der Luxemburger Landes, Luxemburg 1885, S. 20, 27, 451, 501. Ed. de la Fontaine, Luxemburger Sagen und Legenden, Luxemburg 1882, s. 104, 149-150, 154. Sinninghe, Overijsselsch Sagenboek, 142-143, 223-224. Id., Limburgsch S., blz. 171-172, e.a.).
Naam Overig in Tekst
Clemens Willebrordus   
Christus   
Frankenland   
Huis ten Britten   
Caius Calligula   
Wiltenburg   
Sergius   
Suidbert   
Wilfried   
Willibrord   
Naam Locatie in Tekst
Willebrord   
Engeland   
Rijn   
Utrecht   
Rome   
