SINUTSAG083 - St. Willebrord.

Zelfs in het Luxemburgerland waren nog velen den ouden goden trouw gebleven. Tot op eenige mijlen van zijn klooster bekeerde Willebrord de heidenen. Nog staan er op een heuvel te Asselborn vier linden, die sinds lang de eeuwenoude boomen vervingen, waartusschen Willebrord's preekstoel stond. Heel dicht daarbij ligt de put, waarin de heilige hen doopte, die het geloof hadden aangenomen.
Een andere overlevering verhaalt hoe Willebrords woord werd afgewezen door de bewoners van Flebur. Bedroefd ging de heilige verder door de bosschen, tot hij aan den oever van de Sauer kwam. Daar beklom hij een steile rots en preekte tegen de mannen, die op den anderen oever het koren maaiden. Nauwelijks had hij eenige woorden gesproken of zij lieten de zeisen rusten en luisterden naar hem, en omdat Willebrord zoo hoog boven allen uitstond op die rots, kwamen velen die hem uit de verte zagen, toegeloopen. En allen, die zijn woorden hoorden, bekeerden zich.
De kerk van Rindschleiden is eens een heidensche tempel geweest, waar de voorvaderen menschenoffers brachten aan hun goden. Op den dag dat weer iemand, in een teenen korf gebonden, in het tempelvuur zou worden geworpen, kwam Willebrord en gebood hen af te laten van het offer, maar zij lachten uit volle borst en wilden hem op zij duwen. Toorn doorvlamde den heilige; hij liep hen voorbij den tempel in, stak zijn hand in de lekkende vlammen....en het vuur doofde. Van verbazing sprakeloos lieten de heidenen hem begaan....zij wachtten, zij wachtten tot de menschenoffers eischende goden zich wreken zouden, maar al rommelde de donder in de bergen, van bergklots tot bergklots weerkaatst, de bliksem sloeg hem niet, noch opende zich de aarde onder zijn voeten. Toen hielden zij zijn God voor machtiger dan de hunne en lieten zich doopen. Tot staving van dit verhaal trekken zij nog telken jare op Pinkstermaandag in processie te Echternach naar het graf van hem die machtiger leek dan Wuotan, Willebrord de Apostel.

Willebrord houdt een mensenoffer tegen door met zijn hand de vlammen in het tempelvuur te doven.

Utrechtsch Sagenboek/ J. R. W. Sinninghe. - Zutphen: W.J. Thieme & Cie (1938), p. 86-87

1938

Valt onder hoofdstuk en titel(s): Legenden. 2. Heiligenlegenden. a. Utrechts Bisschoppen.
Bronnen: Behalve de geijkte Willebrordus literatuur: Alcuinus' leven van den heilige in proza; abt Thiofridus levensfragmenten en het standaardwerk van Kronenburg, werden vele sagenboeken uit Nederland en Luxemburg voor deze legendencyclus benut. (N.Gredt, Sagenschatz der Luxemburger Landes, Luxemburg 1885, S. 20, 27, 451, 501. Ed. de la Fontaine, Luxemburger Sagen und Legenden, Luxemburg 1882, s. 104, 149-150, 154. Sinninghe, Overijsselsch Sagenboek, 142-143, 223-224. Id., Limburgsch S., blz. 171-172, e.a.).

Luxemburgerland    Luxemburgerland   

Flebur    Flebur   

Rindschleiden    Rindschleiden   

God    God   

Pinkstermaandag    Pinkstermaandag   

Wuotan    Wuotan   

Wodan    Wodan   

Odin    Odin   

Germanen    Germanen   

Willebrord    Willebrord   

Asselborn    Asselborn   

Sauer    Sauer   

Echternach    Echternach   

2013-03-01 14:46:20