Hoofdtekst
Reeds bij zijn terugkeer te Echternach legde Willebrord de grondslagen voor een vrouwenklooster te Suestra (Susteren) in Limburg. Steeds bezocht hij dit convent op zijn reizen van abdij naar bisschopsstad. Eens, om den weg te bekorten, sloeg hij niet ver van de abdij een smal pad in dat door de korenvelden van een rijk man leidde. Deze, een bitter heiden, begon den heilige te schelden en te vloeken, waarop zijn begeleiders, de pas bekeerden, den lasteraar voorgoed de mond wilden snoeren. Willebrord weerhield hen echter met zachtmoedige woorden, maar dit vermocht den toorn van den heiden niet te stillen, waarop de heilige zich omwendde en den omweg over heuvels en greppels verkoos. Maar zie, waar Willebrord ging, zonken de plassen weg, de heuvels slonken, en de greppels vereffenden zich. De groene baan, die zoo ontstond, heet nu nog Willebrordusweg en het gras verdort er nooit, ook niet in den winter. Maar de man, die niet afliet den heilige te vloeken, drie dagen lang, stierf een schielijken dood, hetgeen velen gezien hebben. Ook Stamprooi heeft zijn Willebrorduspad, een smalle weg die van het Westen naar het Oosten loopt, en waarlangs de Apostel kwam om het dorp te bekeeren.
Beschrijving
Willebrord wil met zijn mannen door het korenveld van een rijk man rijden. De rijke man scheldt Willebrord en zijn aanhang uit waarna ze een andere weg kiezen. Deze weg is sindsdien eeuwig groen en de man die Willebrord vervloekte is een vervelende dood gestorven.
Bron
Utrechtsch Sagenboek/ J. R. W. Sinninghe. - Zutphen: W.J. Thieme & Cie (1938), p. 87-88
Commentaar
1938
Valt onder hoofdstuk en titel(s): Legenden. 2. Heiligenlegenden. a. Utrechts Bisschoppen.
Bronnen: Behalve de geijkte Willebrordus literatuur: Alcuinus' leven van den heilige in proza; abt Thiofridus levensfragmenten en het standaardwerk van Kronenburg, werden vele sagenboeken uit Nederland en Luxemburg voor deze legendencyclus benut. (N.Gredt, Sagenschatz der Luxemburger Landes, Luxemburg 1885, S. 20, 27, 451, 501. Ed. de la Fontaine, Luxemburger Sagen und Legenden, Luxemburg 1882, s. 104, 149-150, 154. Sinninghe, Overijsselsch Sagenboek, 142-143, 223-224. Id., Limburgsch S., blz. 171-172, e.a.).
Bronnen: Behalve de geijkte Willebrordus literatuur: Alcuinus' leven van den heilige in proza; abt Thiofridus levensfragmenten en het standaardwerk van Kronenburg, werden vele sagenboeken uit Nederland en Luxemburg voor deze legendencyclus benut. (N.Gredt, Sagenschatz der Luxemburger Landes, Luxemburg 1885, S. 20, 27, 451, 501. Ed. de la Fontaine, Luxemburger Sagen und Legenden, Luxemburg 1882, s. 104, 149-150, 154. Sinninghe, Overijsselsch Sagenboek, 142-143, 223-224. Id., Limburgsch S., blz. 171-172, e.a.).
Naam Overig in Tekst
Suestra   
Willebrorduspad   
de Aposte   
Naam Locatie in Tekst
Echternach   
Willebrord   
Susteren   
Limburg   
Willebrordusweg   
Stamprooi   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
