Hoofdtekst
MB: Nou bijgeloof daar weet ik één ding wel van m'n moeder al van. Ik had (v)eel kleren, en dat is niet om op te scheppen, maar n- zij zit erbij [RK: Hmhm.] ik had d-drie kasten met kleren, en ik had nog over 12 paar schoenen [RK: Hmhm.] en ik had verschillende(s) tassen [RK: Hmhm.], dus ik kwam niks tekort, maar 't-eh-eh wa-eh, nou () ik even kwijt, (want vroeg-)
RK: Bijgeloof.
MB: Oh ja, en dan zei die - ik had nieuwe schoenen heb ik an de moeder van mijn hulp gegeven, en-eh toen zij-eh mijn moeder altijd als je schoenen weggeeft krijg je ruzie. En ((lacht))...
RK: Dat (was-eh de-dat was-eh)- Men geloofde dat als j- ?
MB: Dat zei mijn moeder. [RK: - als je schoenen wegg(__)] En mijn moeder was eigenlijk...eh, nou ja, een protestantse want wij zijn één keer, nou ja het moest voor m'n vader () één keer per jaar gingen we, met kersemus - en verder niet en ik ben op een open basisschool gewees, en mijn broer is dat d- ook-eh - (waar vroeger) de Maliebaan.
RK: Hmhm.
MB: Maar daarom zeg ik, dat-dat-dat weet ik nog wel. [RK: Ja.] En dus-eh, en toen gaf ik drie paar nieuwe schoenen, mooie hoor, en-eh w- die kwamen nog van Bitter vandaan uit de Malie- uit de dinge [RK: Hm.], en-eh toen zei ik alleen tegen d'r: "Ja, je moe 'r toch voor betalen"...en t-
RK: - want als je ze geeft krijg ik ruzie...
MB: Eh eh ja, dan krijgen we ruzie en (nou) mocht ze naderhand toch nie meer (bij me) werken ((grinnikt)) [RK: Ja.], en-eh nou toen heb ik-ehm eh drie keer vijftig centen gekregen voor de drie paar schoenen heb ik vijftig cent (gekregen) ((lacht)), ma 'k had-eh-ik had-ze-z' had betaald.
RK: Ze had betaald, dus geen ruzie. ((lacht))
MB: En dat-eh dat was bijgeloof van mijn moeder. [RK: Jaja.] He mijn moeder was verder-maar d- die soort dingen zei mijn moeder nog wel 's.
RK: Bijgeloof.
MB: Oh ja, en dan zei die - ik had nieuwe schoenen heb ik an de moeder van mijn hulp gegeven, en-eh toen zij-eh mijn moeder altijd als je schoenen weggeeft krijg je ruzie. En ((lacht))...
RK: Dat (was-eh de-dat was-eh)- Men geloofde dat als j- ?
MB: Dat zei mijn moeder. [RK: - als je schoenen wegg(__)] En mijn moeder was eigenlijk...eh, nou ja, een protestantse want wij zijn één keer, nou ja het moest voor m'n vader () één keer per jaar gingen we, met kersemus - en verder niet en ik ben op een open basisschool gewees, en mijn broer is dat d- ook-eh - (waar vroeger) de Maliebaan.
RK: Hmhm.
MB: Maar daarom zeg ik, dat-dat-dat weet ik nog wel. [RK: Ja.] En dus-eh, en toen gaf ik drie paar nieuwe schoenen, mooie hoor, en-eh w- die kwamen nog van Bitter vandaan uit de Malie- uit de dinge [RK: Hm.], en-eh toen zei ik alleen tegen d'r: "Ja, je moe 'r toch voor betalen"...en t-
RK: - want als je ze geeft krijg ik ruzie...
MB: Eh eh ja, dan krijgen we ruzie en (nou) mocht ze naderhand toch nie meer (bij me) werken ((grinnikt)) [RK: Ja.], en-eh nou toen heb ik-ehm eh drie keer vijftig centen gekregen voor de drie paar schoenen heb ik vijftig cent (gekregen) ((lacht)), ma 'k had-eh-ik had-ze-z' had betaald.
RK: Ze had betaald, dus geen ruzie. ((lacht))
MB: En dat-eh dat was bijgeloof van mijn moeder. [RK: Jaja.] He mijn moeder was verder-maar d- die soort dingen zei mijn moeder nog wel 's.
Beschrijving
Volksgeloof dat weggeven van schoenen ruzie betekent.
Bron
Letterlijk afschrift van opname, 3april08Beringen.WAV (14:11).
Commentaar
Interview bij vertelster thuis opgenomen
Naam Overig in Tekst
Maliebaan 
Maliebaan 
Bitter
Bitter
Naam Locatie in Tekst
Maliebaan
Maliebaan
Plaats van Handelen
Utrecht
Utrecht
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21