Hoofdtekst
De wallevisch van Zandvoort
Er gebeurden in Zandvoort soms vreemde dingen. Is het niet eens voorgekomen dat de zee ineens hoog werd? Zoo hoog dat de vloeden tegen de duinen klommen? Nu moet u niet zeggen, een springvloed. Nee, een springvloed was het niet. Hoe zou er een springvloed kunnen komen alleen te Zandvoort en op andere plaatsen niet?
En dat was toch het geval met deze wonderbaarlijke vloed. De zee steeg hoog, ineens, zonder eenig voorteeken, alleen bij Zandvoort en er vlak in de buurt. Nergens anders had men er iets van vernomen.
Was dat niet een wonderlijke vloed?
Er gebeurden meer dingen te Zandvoort. Er strandden schepen soms, natuurlijk, maar niet alleen schepen. Het kwam meermalen voor dat er walvisschen aan land spoelden.
Nu zou men van al die walvisschen niets meer weten en dat zou jammer wezen, als er niet een dichter geweest was die er tenminste één bezongen had. Het spek van die visschen is allang verkocht, er is allang traan van gekookt en wie zal zeggen, hoeveel visscherslaarzen en soldatenschoenen er mee ingesmeerd zijn. Nu zou men van al die gestrande walvisschen niets meer weten als er niet zoo'n dichter geweest was.
Maar zoo'n dichter was er. Hij bezong zoo'n aan land gespoelde wallevisch. Luister maar:
"Wanneer ons 't vierde licht van 't nieuwe jaar kwam groeten
Is hier dees wallevisch lang drie en zestig voeten
Naar Noortwyk op de zee naar Zantfoort weggestrand.
God wendde 't quaet van ons en 't lieve vaderland."
Wat zoo'n doode wallevisch nu voor quaet aan ons en 't lieve vaderland kon doen?
Er gebeurden in Zandvoort soms vreemde dingen. Is het niet eens voorgekomen dat de zee ineens hoog werd? Zoo hoog dat de vloeden tegen de duinen klommen? Nu moet u niet zeggen, een springvloed. Nee, een springvloed was het niet. Hoe zou er een springvloed kunnen komen alleen te Zandvoort en op andere plaatsen niet?
En dat was toch het geval met deze wonderbaarlijke vloed. De zee steeg hoog, ineens, zonder eenig voorteeken, alleen bij Zandvoort en er vlak in de buurt. Nergens anders had men er iets van vernomen.
Was dat niet een wonderlijke vloed?
Er gebeurden meer dingen te Zandvoort. Er strandden schepen soms, natuurlijk, maar niet alleen schepen. Het kwam meermalen voor dat er walvisschen aan land spoelden.
Nu zou men van al die walvisschen niets meer weten en dat zou jammer wezen, als er niet een dichter geweest was die er tenminste één bezongen had. Het spek van die visschen is allang verkocht, er is allang traan van gekookt en wie zal zeggen, hoeveel visscherslaarzen en soldatenschoenen er mee ingesmeerd zijn. Nu zou men van al die gestrande walvisschen niets meer weten als er niet zoo'n dichter geweest was.
Maar zoo'n dichter was er. Hij bezong zoo'n aan land gespoelde wallevisch. Luister maar:
"Wanneer ons 't vierde licht van 't nieuwe jaar kwam groeten
Is hier dees wallevisch lang drie en zestig voeten
Naar Noortwyk op de zee naar Zantfoort weggestrand.
God wendde 't quaet van ons en 't lieve vaderland."
Wat zoo'n doode wallevisch nu voor quaet aan ons en 't lieve vaderland kon doen?
Beschrijving
In Zandvoort gebeurden soms vreemde dingen. Soms was de zee daar, alléén in Zandvoort dus, ineens heel hoog, tot aan de duinen. Er spoelden ook wel eens walvissen aan - dat zou een slecht voorteken zijn. Er was zelfs een dichter die daar een gedicht over maakte.
Bron
Legenden langs de Noordzee/ S. Franke. - Zutphen: W.J. Thieme & Cie, 1934, p.131-132.
Commentaar
1934
Naam Overig in Tekst
God
God 
Naam Locatie in Tekst
Zandvoort
Zandvoort
Noordwijk
Noordwijk
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20