Hoofdtekst
[over video]
[9:58]
RK: En dit is 'n uitzending van?
JG: We hebben 'n filmpje gemaakt.
RK: Dit is 'n privé eh filmpje.
JG: Ja ja.
RK: OK.
[...]
[10:42]
RK: En dit is dus 'n opname die u eh destijds gemaakt heeft?
V: De hellehond, of Kardoes, die is gewoon nicht los te denk'n van De Lut. Het is namelijk de bekendste sagenfiguur hier oet de hel'n buurt. Die heeft te maken met Germaanse goden [...?], vooral met Wodan en Holda. Maar veur de Luttebevolking nimt men an, is de hellehond eigenlijk 'n spookbeest, die nicht veul goeds voorspelt. Hij maakte 'n geloed van 'n wolf, en 't was écht um bang van te wurd'n. En áit, as 'r ne oel [uil?] in de buurt was, dan kon je d'r op rekk'n, dat ne hellehond ok in de buurt was. 't Grappige is dat nog g'neen ooit 'n hellehond heeft seen. Ja, wat heeft se dan wa seen? Ja, ze zegt: "die grönige oog'n, van diss'n Kardoes" heb se seen, en ander'n see "ja, ik heb 'm heurd" en weer ander'n see "ik heb oel heurd [...?]". As 'n hellehond in de buurt van 't Lutter kerkhof seen g'loed löt hör'n, dan kon je d'r op rekk'n, dat binn'n nicht al te lange tiid een heel [röklos?] zal doadgaan. D'r goat heel wat verhal'n over dissen hoend, of eigenlijk over lö [lui] die meent, dat se 'm temöt [tegemoet?] bint komm'm. En oet die verhal'n da blikt dan weer dat de lö [onmönig?] bang war'n as Kardoes in de buurt was. En 't mooiste van dat geheimzinnige van d'n hellehond, dat komt volgens mie veur, in 'n verhaal, dat mie ooit door 'n ouw'n boer hier in de buurt is verteld en dat geet over 'n boer'nknecht Lambert. Enne dit is ne [Röwersen knecht] was. En dat verhaal, wil ik oe efkes vertell'n, want dat heb ik opschribb'n.
Lambert, boer'nknecht bie de [Röwersen knecht], dat ligt in de buurt van Poasberg. En doar was ok heel vaak de verbliifplaats van onze hellehond Kardoes. Vooral langs d'n dooienweg [...?] al heb seen. Lambert, noen, die had verkering met Meiske, de tweede maagd van [Neil Kalik] zun anderhalve kilometer van de Röwer op. Lambert was veur de duuvel en sien moer nicht bang. Mer, hie nam tóch ait n'n stok mit as ie op zunnegaovend van [Neil Kalik]- noar [Neil Kalik] ging um te vrieën met sien Meiske. Ik see, hie nam ait s'n stok mit, mer dat is eigelik nie goed, want hij nam n'n lichthak'n mit, en 'n lichthak'n dat is n'n stok, met onderan so'n gebogen stuk d'ran, dat se ook gebroek'n mit waterputt'n, mer in dit geval gebroeken ze dit bie 't eggen van 't laand um de eg efkes oek up te beur'n. Dit stok nam 'e ait mit. Oep 'n mor'n in pikdonker toen Lambert in 't naojaor soms laot van up [Neil Kalik] w'rumkwam naor de Röwer, toen vlög d'r ineens n'n groat'n oel langs sien'n kop. En mét zag hij twee bruinige oog'n die 'm heel strak aankikk'n. Lambert die wis 't, dat moes 'n hellehond wè. Noe eerst war'n die oog'n naast 'm, dan wier war'n se achter hem, en dan weer n'n eind wiederop. Maar op 'n bepaald oog'nblik war'n de oog'n himmaol achter hem en vlák achter 'm. Lambert dreide zich ineens um, en gaf den hellehond mit sien'n lichthak'n toch n'n klap zeg! Wat vrumd [...?], de lichthak'n zat vast... d'n hellehond had 'm te pakk'n, en den truk en truk. Lambert gebroek noe al ziene krachten um 't geval weder te slepp'n, en dat lukte 'm ok, want hij was 'n starken kerel. Lambert truk hoe langer hoe harder as 't kon, en toen hij tweehonderd meter wieder bie [de liendeur?] van de Röwe kom, toen leet 'm pas los. Hij greep de klink van de [liendeur?], en stöf naar binn'n. De [liendeur?] gong met n'n klap dicht. Lambert hadde 't rud. De volgende mor'n hiel vroog stud Lambert op, gung naor de del, dö de [liendeur?] heel veurzichtig los. Daar boet'n veur de [liendeur?] daar lag zien'n lichthak'n. En wat zat 'r aan vast? N'n jute sak. N'n jute sak, en doarin 'n stuk of twaalf [[[goudkeien? die boer ... van sien ...?] had harkt.
[15:53]
RK: Dit is dus 'n opname van de plaatselijke TV geweest?
JG: Nee, dat is met 'n groep van vier mensen-
RK: OK.
JG: -hebben wij eh- mijn vrouw heeft 't scenario geschreven.
RK: OK.
JG: En eh 'n groep van vier mensen - [Swennenhuis], ik dan, en de filmer, eh, heb ik de film gemaakt.
[9:58]
RK: En dit is 'n uitzending van?
JG: We hebben 'n filmpje gemaakt.
RK: Dit is 'n privé eh filmpje.
JG: Ja ja.
RK: OK.
[...]
[10:42]
RK: En dit is dus 'n opname die u eh destijds gemaakt heeft?
V: De hellehond, of Kardoes, die is gewoon nicht los te denk'n van De Lut. Het is namelijk de bekendste sagenfiguur hier oet de hel'n buurt. Die heeft te maken met Germaanse goden [...?], vooral met Wodan en Holda. Maar veur de Luttebevolking nimt men an, is de hellehond eigenlijk 'n spookbeest, die nicht veul goeds voorspelt. Hij maakte 'n geloed van 'n wolf, en 't was écht um bang van te wurd'n. En áit, as 'r ne oel [uil?] in de buurt was, dan kon je d'r op rekk'n, dat ne hellehond ok in de buurt was. 't Grappige is dat nog g'neen ooit 'n hellehond heeft seen. Ja, wat heeft se dan wa seen? Ja, ze zegt: "die grönige oog'n, van diss'n Kardoes" heb se seen, en ander'n see "ja, ik heb 'm heurd" en weer ander'n see "ik heb oel heurd [...?]". As 'n hellehond in de buurt van 't Lutter kerkhof seen g'loed löt hör'n, dan kon je d'r op rekk'n, dat binn'n nicht al te lange tiid een heel [röklos?] zal doadgaan. D'r goat heel wat verhal'n over dissen hoend, of eigenlijk over lö [lui] die meent, dat se 'm temöt [tegemoet?] bint komm'm. En oet die verhal'n da blikt dan weer dat de lö [onmönig?] bang war'n as Kardoes in de buurt was. En 't mooiste van dat geheimzinnige van d'n hellehond, dat komt volgens mie veur, in 'n verhaal, dat mie ooit door 'n ouw'n boer hier in de buurt is verteld en dat geet over 'n boer'nknecht Lambert. Enne dit is ne [Röwersen knecht] was. En dat verhaal, wil ik oe efkes vertell'n, want dat heb ik opschribb'n.
Lambert, boer'nknecht bie de [Röwersen knecht], dat ligt in de buurt van Poasberg. En doar was ok heel vaak de verbliifplaats van onze hellehond Kardoes. Vooral langs d'n dooienweg [...?] al heb seen. Lambert, noen, die had verkering met Meiske, de tweede maagd van [Neil Kalik] zun anderhalve kilometer van de Röwer op. Lambert was veur de duuvel en sien moer nicht bang. Mer, hie nam tóch ait n'n stok mit as ie op zunnegaovend van [Neil Kalik]- noar [Neil Kalik] ging um te vrieën met sien Meiske. Ik see, hie nam ait s'n stok mit, mer dat is eigelik nie goed, want hij nam n'n lichthak'n mit, en 'n lichthak'n dat is n'n stok, met onderan so'n gebogen stuk d'ran, dat se ook gebroek'n mit waterputt'n, mer in dit geval gebroeken ze dit bie 't eggen van 't laand um de eg efkes oek up te beur'n. Dit stok nam 'e ait mit. Oep 'n mor'n in pikdonker toen Lambert in 't naojaor soms laot van up [Neil Kalik] w'rumkwam naor de Röwer, toen vlög d'r ineens n'n groat'n oel langs sien'n kop. En mét zag hij twee bruinige oog'n die 'm heel strak aankikk'n. Lambert die wis 't, dat moes 'n hellehond wè. Noe eerst war'n die oog'n naast 'm, dan wier war'n se achter hem, en dan weer n'n eind wiederop. Maar op 'n bepaald oog'nblik war'n de oog'n himmaol achter hem en vlák achter 'm. Lambert dreide zich ineens um, en gaf den hellehond mit sien'n lichthak'n toch n'n klap zeg! Wat vrumd [...?], de lichthak'n zat vast... d'n hellehond had 'm te pakk'n, en den truk en truk. Lambert gebroek noe al ziene krachten um 't geval weder te slepp'n, en dat lukte 'm ok, want hij was 'n starken kerel. Lambert truk hoe langer hoe harder as 't kon, en toen hij tweehonderd meter wieder bie [de liendeur?] van de Röwe kom, toen leet 'm pas los. Hij greep de klink van de [liendeur?], en stöf naar binn'n. De [liendeur?] gong met n'n klap dicht. Lambert hadde 't rud. De volgende mor'n hiel vroog stud Lambert op, gung naor de del, dö de [liendeur?] heel veurzichtig los. Daar boet'n veur de [liendeur?] daar lag zien'n lichthak'n. En wat zat 'r aan vast? N'n jute sak. N'n jute sak, en doarin 'n stuk of twaalf [[[goudkeien? die boer ... van sien ...?] had harkt.
[15:53]
RK: Dit is dus 'n opname van de plaatselijke TV geweest?
JG: Nee, dat is met 'n groep van vier mensen-
RK: OK.
JG: -hebben wij eh- mijn vrouw heeft 't scenario geschreven.
RK: OK.
JG: En eh 'n groep van vier mensen - [Swennenhuis], ik dan, en de filmer, eh, heb ik de film gemaakt.
Onderwerp
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen. 
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen. 
Beschrijving
De Helhond of Kardoes staat bij de bevolking van De Lutte bekend als spookdier. Hij maakte een geluid als een wolf en werd steevast vergezeld door een uil[?]. Als men in de buurt van het Lutter kerkhof het geluid van de Helhond hoorde, wist men dat er spoedig iemand zou sterven.
De Boerenknecht Lambert leverde 's nachts op pad eens een strijd met de Kardoes en viel hem aan met zijn 'lichthak'n', een stok met een haak eraan. Hij wist de boerderij in te vluchten en was veilig. De volgende ochtend vond hij buiten de deur zijn stok terug, met daaraan vast een jute zak vol keien.
De Boerenknecht Lambert leverde 's nachts op pad eens een strijd met de Kardoes en viel hem aan met zijn 'lichthak'n', een stok met een haak eraan. Hij wist de boerderij in te vluchten en was veilig. De volgende ochtend vond hij buiten de deur zijn stok terug, met daaraan vast een jute zak vol keien.
Bron
Letterlijk afschrift van mp3-opname van een video-opname.
Commentaar
3 juli 2008
Aanwezig bij interview: Ruben A. Koman [RK], Oscar Strik [OS], Johan Grunder [JG], Mevr. Grunder.
Videostem [V] is van Dhr. Swennenhuis[?].
Videostem [V] is van Dhr. Swennenhuis[?].
Andere Todesvorzeichen.
Naam Overig in Tekst
Kardoes
Kardoes
De Lut
De Lut
De Lutte
De Lutte
Germaans
Germaans
Wodan
Wodan
Odin
Odin
Swennenhuis
Swennenhuis
Naam Locatie in Tekst
Holda
Holda
Holle
Holle
Lambert
Lambert
Paasberg
Paasberg
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21