Hoofdtekst
[00:22:56]
RK: Maar was er inderdaad ook van de duivel eh... waren daar.. is daar een bekend verhaal van of eh...voor u zelf of, wat u gehoord heeft.
WB: Ik heb net als gehoord van iemand jaren geleden, daar waren, daar was een visserman, die eh.. ze voeren met z'n tweeën, op zo'n botter, maar met eten zet 'ie altijd een derde bord neer. Hè, alsof hij iemand verwachtte. En dan zei hij altijd: "Dat is voor de oude man." En de oude man was de duivel. Of in dialect: 'Al man', hè. En eeh dus dat was steeds zo en op [hoesten] een gegeven moment ging hij 's nachts ook naar het schip toe. Hij kwam door de steeg heen en is daar behoorlijk afgetakeld, dus geslagen en geschopt en na die tijd heeft hij nooit geen derde bord meer neergezet. Kijk, wij glimlachen, maar we leven in een andere tijd, met veel licht, en met veel, dit soort verhalen zijn ooit ontstaan op een dorp met weinig verlichting. En en en en ja. Alles, de mensen waren natuurlijk ook eenvoudiger in denken en zo en eh... alles lag veel dichter bij elkaar. Dood, als u bij het monument staat zie je, dat vierenveertig van die marmeren platen met allemaal mensen, dus de dood was heel dichtbij, heel veel mensen eh... stierven heel jong, hetzij aan één of andere ziekten. Ook heel vaak eh... de vrouwen op het kraambed en ook de kinderen werden vaak niet oud doordat ze stierven aan één of andere ziekten.
RK: Hmhm.
WB: Dus de dood lag heel dichtbij deze mensen. En de duivel natuurlijk, he? De duivel die was, daar had je dagelijks mee te maken eigenlijk.
RK: En men zag hem dus ook regelmatig.
RK: Maar was er inderdaad ook van de duivel eh... waren daar.. is daar een bekend verhaal van of eh...voor u zelf of, wat u gehoord heeft.
WB: Ik heb net als gehoord van iemand jaren geleden, daar waren, daar was een visserman, die eh.. ze voeren met z'n tweeën, op zo'n botter, maar met eten zet 'ie altijd een derde bord neer. Hè, alsof hij iemand verwachtte. En dan zei hij altijd: "Dat is voor de oude man." En de oude man was de duivel. Of in dialect: 'Al man', hè. En eeh dus dat was steeds zo en op [hoesten] een gegeven moment ging hij 's nachts ook naar het schip toe. Hij kwam door de steeg heen en is daar behoorlijk afgetakeld, dus geslagen en geschopt en na die tijd heeft hij nooit geen derde bord meer neergezet. Kijk, wij glimlachen, maar we leven in een andere tijd, met veel licht, en met veel, dit soort verhalen zijn ooit ontstaan op een dorp met weinig verlichting. En en en en ja. Alles, de mensen waren natuurlijk ook eenvoudiger in denken en zo en eh... alles lag veel dichter bij elkaar. Dood, als u bij het monument staat zie je, dat vierenveertig van die marmeren platen met allemaal mensen, dus de dood was heel dichtbij, heel veel mensen eh... stierven heel jong, hetzij aan één of andere ziekten. Ook heel vaak eh... de vrouwen op het kraambed en ook de kinderen werden vaak niet oud doordat ze stierven aan één of andere ziekten.
RK: Hmhm.
WB: Dus de dood lag heel dichtbij deze mensen. En de duivel natuurlijk, he? De duivel die was, daar had je dagelijks mee te maken eigenlijk.
RK: En men zag hem dus ook regelmatig.
Onderwerp
SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel. 
SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel. 
Beschrijving
Twee vissermannen voeren samen op een botter. Wanneer zij gingen eten, zette één van de vissermannen altijd een derde bord neer voor de oude man, de duivel. Op een avond werd de visserman, toen hij door een steeg kwam, behoorlijk in elkaar geslagen. Sindsdien heeft hij nooit meer een derde bord neergezet.
Bron
Letterlijk afschrift van mp3-opname.
Commentaar
10 juli 2008
Deel van een interview met Albert van Urk (AvU) en Willem Baarsen (WB), afgenomen door Ruben Koman (RK). Ook aanwezig waren de stagiaires Eszter Bardos (EB) en Nora Racz (NR).
Andere Begegnungen mit dem Teufel.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21