Hoofdtekst
[00:01:44]
JK: Deze pelikaan, die wordt dus…, die wordt dus, ik weet niet of je het weet, hè?
RK: Ik weet wat 't verhaal van de pelikaan. Die zijn eigen eh…
JK: In z'n, in z'n borst pikt, hè?
RK: Ja.
JK: En dus, dat is hier dus de symboliek, die dus hier ook wordt toegepast. Hier hoort nog een nest met drie jongen onder te zitten, ja. En eh… dus dat is 't verhaal en dus daarom is ‘ie hier in de kerk, hè, als symbool is ‘ie vreselijk belangrijk, eh als sym, eh, symbool van Christus, die z.., die z..., die zijn leven op.. opoffert voor zijn volk, hè. En eh… deze is dus zo, maar de benaming pelikaan kent bijna, na, niemand hier, d'r is, ja, 't is een adelaar. 't Is ee-een.. een term die verloren is gegaan, in 't algemeen. Maar werkelijk, ook waar je, als je in 't buitenland komt, Frankrijk komt, is 't de pelikaan. Het is gewoon duidelijk, da's de pelikaan, hè. Dat vind ik dus en dan wordt 'r dus wel gezegd van eh… hoe komt dat dan hè? Ja, dat is dan legende, symboliek wordt werkelijkheid. De uitbeelding is van 'n adelaar, min of meer, alleen de krulletjes zijn [onverstaanbaar], kom je altijd ook weer tegen, de krulletjes op de kop, hè, in adelaarsvorm. En hij heeft dus gediend als lezenaar voor de grote eh… boeken, gezangboeken, Gregoriaanse boeken. Dus niet om de bijbel op te leggen, om daar van te lezen, want dan, dan, dan verdwijnt iedereen hè?
FS: Ja, haha.
JK: Zeg maar hier, ik sta hierachter en dat moet iemand met mij, met een groot boek voor z'n snufferd zien, dan is het alleen maar een paar benen d'ronder. Dus dan, andersom gaan staan. Eh... 't, 't, 't meest bijzondere, vind ik, is dat deze vorm al heel oud is. Ook weer teruggaande naar de eh… de tijd van de kruisvaarders in Jeruzalem. Dat staat in, in, in 't [staal?] van Het Laatste Avondmaal. Da's een heel klein kapiteeltje, zo groot, zie je 't al? En op dat kapiteeltje staat de pelikaan afgebeeld. Als pelikaanvorm, een nest met drie jonkies. Want wat zegt men, wat wisten de middeleeuwers van pelikanen in Nederland? Hè, wa-wat wisten ze d'rvan, hoe ziet zo’n beest d'ruit, exotische vogel. Zijn dus twee dingen die niet kloppen, in de middeleeuwse tijd hebben wij hier in 't noorden nog een pelikanenkolonie gehad, dus men wist, in de middeleeuwen wist men hoe pelikanen eruit zag. Ga je naar Jeruzalem toe, met de Jordaanvallei waar nog eens hedentendage duizenden pelikanen twee keer per jaar een, tochten maken en daar komen, dus dan weten ze dat ze daar die lange snavels hebben. Maar traditiegetrouw wordt ‘ie zo uitgebeeld. En dat is waarschijnlijk dan weer, omdat 't goddelijke, net als bij de keizers van Rome, werd uitgebeeld als een adelaar. En ook in de Bijbel kom je dan ook tegen van, eh... 'Gij hebt mij als een adelaar eh geheven', hè. Dus ja, waarschijnlijk toch dat idee. En dit is naar mijn idee een restant van de kroeskoppelikaan. Kroeskoppelikaan heeft van die krulletjes boven op z'n kop staan. Ik denk dat dat daar nog een symbool van is.
RK: Hm.
JK: Hè. Naderhand krijg je dus, dan eh.. dat in, in, in de eh… zeg maar zeventien, achttienhonderd dan gaat men zeggen van ‘Ja, kom nou, wij weten wel hoe een pelikaan d'ruit ziet’ en dan krijgt ‘ie een langere bek, gaat de bek, wordt of eerst puntiger gemaakt, nou dan krijgt ‘ie ook een zak d’raan.
FS: En zijn poten zullen ook wel wat langer worden.
JK: En.. en die poten, die, die, die krijgt ‘ie, die, die, die eendenpoten zeg maar. Me, met die, die zwemvliezen.
JK: Deze pelikaan, die wordt dus…, die wordt dus, ik weet niet of je het weet, hè?
RK: Ik weet wat 't verhaal van de pelikaan. Die zijn eigen eh…
JK: In z'n, in z'n borst pikt, hè?
RK: Ja.
JK: En dus, dat is hier dus de symboliek, die dus hier ook wordt toegepast. Hier hoort nog een nest met drie jongen onder te zitten, ja. En eh… dus dat is 't verhaal en dus daarom is ‘ie hier in de kerk, hè, als symbool is ‘ie vreselijk belangrijk, eh als sym, eh, symbool van Christus, die z.., die z..., die zijn leven op.. opoffert voor zijn volk, hè. En eh… deze is dus zo, maar de benaming pelikaan kent bijna, na, niemand hier, d'r is, ja, 't is een adelaar. 't Is ee-een.. een term die verloren is gegaan, in 't algemeen. Maar werkelijk, ook waar je, als je in 't buitenland komt, Frankrijk komt, is 't de pelikaan. Het is gewoon duidelijk, da's de pelikaan, hè. Dat vind ik dus en dan wordt 'r dus wel gezegd van eh… hoe komt dat dan hè? Ja, dat is dan legende, symboliek wordt werkelijkheid. De uitbeelding is van 'n adelaar, min of meer, alleen de krulletjes zijn [onverstaanbaar], kom je altijd ook weer tegen, de krulletjes op de kop, hè, in adelaarsvorm. En hij heeft dus gediend als lezenaar voor de grote eh… boeken, gezangboeken, Gregoriaanse boeken. Dus niet om de bijbel op te leggen, om daar van te lezen, want dan, dan, dan verdwijnt iedereen hè?
FS: Ja, haha.
JK: Zeg maar hier, ik sta hierachter en dat moet iemand met mij, met een groot boek voor z'n snufferd zien, dan is het alleen maar een paar benen d'ronder. Dus dan, andersom gaan staan. Eh... 't, 't, 't meest bijzondere, vind ik, is dat deze vorm al heel oud is. Ook weer teruggaande naar de eh… de tijd van de kruisvaarders in Jeruzalem. Dat staat in, in, in 't [staal?] van Het Laatste Avondmaal. Da's een heel klein kapiteeltje, zo groot, zie je 't al? En op dat kapiteeltje staat de pelikaan afgebeeld. Als pelikaanvorm, een nest met drie jonkies. Want wat zegt men, wat wisten de middeleeuwers van pelikanen in Nederland? Hè, wa-wat wisten ze d'rvan, hoe ziet zo’n beest d'ruit, exotische vogel. Zijn dus twee dingen die niet kloppen, in de middeleeuwse tijd hebben wij hier in 't noorden nog een pelikanenkolonie gehad, dus men wist, in de middeleeuwen wist men hoe pelikanen eruit zag. Ga je naar Jeruzalem toe, met de Jordaanvallei waar nog eens hedentendage duizenden pelikanen twee keer per jaar een, tochten maken en daar komen, dus dan weten ze dat ze daar die lange snavels hebben. Maar traditiegetrouw wordt ‘ie zo uitgebeeld. En dat is waarschijnlijk dan weer, omdat 't goddelijke, net als bij de keizers van Rome, werd uitgebeeld als een adelaar. En ook in de Bijbel kom je dan ook tegen van, eh... 'Gij hebt mij als een adelaar eh geheven', hè. Dus ja, waarschijnlijk toch dat idee. En dit is naar mijn idee een restant van de kroeskoppelikaan. Kroeskoppelikaan heeft van die krulletjes boven op z'n kop staan. Ik denk dat dat daar nog een symbool van is.
RK: Hm.
JK: Hè. Naderhand krijg je dus, dan eh.. dat in, in, in de eh… zeg maar zeventien, achttienhonderd dan gaat men zeggen van ‘Ja, kom nou, wij weten wel hoe een pelikaan d'ruit ziet’ en dan krijgt ‘ie een langere bek, gaat de bek, wordt of eerst puntiger gemaakt, nou dan krijgt ‘ie ook een zak d’raan.
FS: En zijn poten zullen ook wel wat langer worden.
JK: En.. en die poten, die, die, die krijgt ‘ie, die, die, die eendenpoten zeg maar. Me, met die, die zwemvliezen.
Beschrijving
De pelikaan die zichzelf in de borst pikt staat is het symbool voor Christus, die zijn leven opoffert. De verbeelding van de pelikaan door de eeuwen heen.
Bron
Letterlijk afschrift van een mp3-opname.
Commentaar
Aanwezig Ruben Koman, Fanne van der Steenstraten, Jaak Kooijman, Frans Camphuijsen, Manon ter Hofstede, Thon Fikkerman, Corrie van Valkenburg
Naam Overig in Tekst
Christus
Christus 
Bijbel
Bijbel
Laatste Avondmaal
Laatste Avondmaal
Gregoriaans
Gregoriaans
Naam Locatie in Tekst
Jeruzalem
Jeruzalem
Frankrijk
Frankrijk
Nederland
Nederland
Rome
Rome
Plaats van Handelen
Haarlem
Haarlem
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21