OVER1934

Een Persiaensch ambassadeur, die een harangue voor den paus te doen hadt, wierdt versogt dat hij se doch wat kort wilde maecken, alsoo den paus sieck was. Hij maeckte deselve desniettegenstaende heel lang, 'twelck den paus heel moeyelijck viel soolang aen te hooren. Als nu deselve uyt was vraegde den paus of hij oock iets meet te seggen hadde. Een seecker edelman, gesien hebbende met wat moeyelijckheyt de paus dese harangue aengehoort hadde, seyde niet anders als alleen dat se last hadden, soo sij geen haestige antwoort van den paus kregen, dat se die harangue noch eens herhaelen souden, waerdoor hij tewege bracht dat se terstont haer antwoort kregen.

Een Perzische ambassadeur, die een redevoering voor de paus zou houden, wordt verzocht het kort te houden, aangezien de paus ziek is. De ambassadeur maakt de redevoering echter heel lang, en paus lijdt hier duidelijk onder. Na de redevoering meldt een van de edelmannen dat als ze niet snel antwoord krijgen van de paus ze de redevoering nog een keer zullen houden. Het antwoord laat niet lang op zich wachten.

Aernout van Overbeke, Anecdota sive historiae jocosae. Ed. R. Dekker, H. Roodenburg en H.J. van Rees. Amsterdam 1991.

Derde kwart zeventiende eeuw

Perzië    Perzië   

Perzisch    Perzisch   

2013-03-01 14:46:20