Hoofdtekst
[55.07]
Ja, kabouters dat zijn dingen die we allemaal wel kennen als tuinkabouters. Maar of die echt bestaan, ja, sommigen beweren van wel en anderen van niet. Maar je kunt ze niet zien, he, maar toch zijn ze d'r wel degelijk, want als het woord bestaat, dan moeten d'r ok kabouters zijn anders kun je da woord natuurlijk ook niet eh.. ergens vandaan halen, maar die leven volgens de mensen vroeger in de grafheuvels hier. En die potten die ze uit die grafheuvels halen, haalden, he, die urnen, he, dat waren, he, als je die op z'n kop zet, waren hun huisjes. Maar nou hadden die kabouters die hadden goeie en minder goeie dingen. Het goede was dat ze mensen altijd graag hellupen, he, daar staan ze om bekend, he, dat als je je werk niet klaar krijgt, vooral vroeger de boeren die het heel druk hadden, he, die moesten dan in de schuur of ergens maar een kopje melk of een stukje spek d'r neerleggen, dan kon ze rustig gaan slapen en dan die kabouters die maakten het werk wel af. Die konden zelfs vuur maken tegen een stromijt zonder dat 'ie stromijten in brand vlogen want die wilden ook graag warm zitten biij hun werk. He, dat werd verteld dat dat allemaal echt was. Maar, je mocht één ding niet doen bij kabouters en dat is eh... begluren. Dus afloeren, zoals ze dat hier in Bergeijk zeggen. Maar hier op d'n hoge berg d'r was vroeger 'n boer en die durfde eigenlijk alles wat iemand anders niet durfde en die denk ze maken me da nie wijs, ik wil da wel eens zien. Die had ook een schaaltje met melluk en wat spek klaar gezet bij een berkje. Maar die ging met eh... één oog ging 'ie voor een sleutelgat zitten kijken. Als 'ie iets hoorde, denkt 'ie, nou zijn ze d'r, nou moet ik 'ns door het sleutelgat kijken, he, maar die kabouters zijn d'r natuurlijk want die zorgen voor hun eigen veiligheid. En kabouters hoeven nie groot te zijn maar die kunnen wel op de klink van 'n deur zitten, he. Dus aan de andere kant van waar die boer stond, zat er toevallig zo'n kabouter ook door 't sleutelgat te kijken, he, of er niemand door 't sleutelgat van de andere kant keek. En net op 't moment dat die boer van d'n mert, hij heette Driek van Montfoort geloof ik, nieuwsgierig door da sleutelgat loerde, zag da die kabouter en wat deed die kabouter? Die blies door 't sleutelgat het licht van z'n ogen uit en vanaf dat ogenblik hed Driek van Montfort deur da oog gin steek meer kunnen zien. Da was nou zo'n straf van als je ge nieuwsgierig bent, he, en ge wilt dan eigenwijs zijn, dan is die'n boer van d'n berkt, he, dan krijg-de dus zoiets en d'r moet-ut dan voor de rest van oew leven maar mee doen. Me da andere oog. En da's een goei lesje, want geloof maar dat 'ie met da tweede oog die streek nooit meer uitgehaald zou hebben.
[58.20]
Ja, kabouters dat zijn dingen die we allemaal wel kennen als tuinkabouters. Maar of die echt bestaan, ja, sommigen beweren van wel en anderen van niet. Maar je kunt ze niet zien, he, maar toch zijn ze d'r wel degelijk, want als het woord bestaat, dan moeten d'r ok kabouters zijn anders kun je da woord natuurlijk ook niet eh.. ergens vandaan halen, maar die leven volgens de mensen vroeger in de grafheuvels hier. En die potten die ze uit die grafheuvels halen, haalden, he, die urnen, he, dat waren, he, als je die op z'n kop zet, waren hun huisjes. Maar nou hadden die kabouters die hadden goeie en minder goeie dingen. Het goede was dat ze mensen altijd graag hellupen, he, daar staan ze om bekend, he, dat als je je werk niet klaar krijgt, vooral vroeger de boeren die het heel druk hadden, he, die moesten dan in de schuur of ergens maar een kopje melk of een stukje spek d'r neerleggen, dan kon ze rustig gaan slapen en dan die kabouters die maakten het werk wel af. Die konden zelfs vuur maken tegen een stromijt zonder dat 'ie stromijten in brand vlogen want die wilden ook graag warm zitten biij hun werk. He, dat werd verteld dat dat allemaal echt was. Maar, je mocht één ding niet doen bij kabouters en dat is eh... begluren. Dus afloeren, zoals ze dat hier in Bergeijk zeggen. Maar hier op d'n hoge berg d'r was vroeger 'n boer en die durfde eigenlijk alles wat iemand anders niet durfde en die denk ze maken me da nie wijs, ik wil da wel eens zien. Die had ook een schaaltje met melluk en wat spek klaar gezet bij een berkje. Maar die ging met eh... één oog ging 'ie voor een sleutelgat zitten kijken. Als 'ie iets hoorde, denkt 'ie, nou zijn ze d'r, nou moet ik 'ns door het sleutelgat kijken, he, maar die kabouters zijn d'r natuurlijk want die zorgen voor hun eigen veiligheid. En kabouters hoeven nie groot te zijn maar die kunnen wel op de klink van 'n deur zitten, he. Dus aan de andere kant van waar die boer stond, zat er toevallig zo'n kabouter ook door 't sleutelgat te kijken, he, of er niemand door 't sleutelgat van de andere kant keek. En net op 't moment dat die boer van d'n mert, hij heette Driek van Montfoort geloof ik, nieuwsgierig door da sleutelgat loerde, zag da die kabouter en wat deed die kabouter? Die blies door 't sleutelgat het licht van z'n ogen uit en vanaf dat ogenblik hed Driek van Montfort deur da oog gin steek meer kunnen zien. Da was nou zo'n straf van als je ge nieuwsgierig bent, he, en ge wilt dan eigenwijs zijn, dan is die'n boer van d'n berkt, he, dan krijg-de dus zoiets en d'r moet-ut dan voor de rest van oew leven maar mee doen. Me da andere oog. En da's een goei lesje, want geloof maar dat 'ie met da tweede oog die streek nooit meer uitgehaald zou hebben.
[58.20]
Onderwerp
SINSAG 0065 - Zwerge wollen nicht belauert werden 
SINSAG 0065 - Zwerge wollen nicht belauert werden 
Beschrijving
Kabouters zijn hulpvaardig: in ruil voor melk of een stukje spek maken ze graag werk af voor boeren. Ze willen alleen niet bekeken worden. Op een dag doet Driek van Montfoort dit wel. Hij gluurt door een sleutelgat naar de kabouters. Een van de kabouters blaast het licht in zijn oog uit. De boer was voorgoed blind aan dat oog.
Bron
Letterlijk afschrift van een mp3-opname.
Commentaar
9 februari 2010
Deel van een interview van Ruben Koman met Johan Biemans.
Zwerge wollen nicht belauert werden
Naam Overig in Tekst
Driek van Montfoort
Driek van Montfoort
Naam Locatie in Tekst
Bergeijk
Bergeijk
Plaats van Handelen
Bergeijk (Noord-Brabant)
Bergeijk (Noord-Brabant)
Kloekenummer in tekst
L279p
L279p
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21