OVER2237

Een onnosele vrouw quam in de kerck en nam twee waschtoortsen, hechtende d'een aen 't beelt van St. Michiel en d'ander aen de duyvel, die aen sijn voeten lach. De klerck van de pater dit siende, seyde: 'Wat doet gij, lieve sloof, 't is de duyvel dien gij dese toortse opsteeckt', waerop de vrouw antwoorde: 'Dat is al eveneens, 't is goet dat men overal vrienden heeft, men weet niet waer men comen kan.'

Een onnozele vrouw kwam in de kerk en zette een kaars bij het beeld van St. Michel en een bij de duivel. De klerk van de pater vroeg waarom ze dat deed. De vrouw zei dat het goed was om overal vrienden te hebben.

Aernout van Overbeke, Anecdota sive historiae jocosae. Ed. R. Dekker, H. Roodenburg en H.J. van Rees. Amsterdam 1991

Derde kwart zeventiende eeuw

Sint-Michiel    Sint-Michiel   

2013-03-01 14:46:20