OVER2316

Iemant met een ambassadeur na Duijtschlant treckende en in een vorstelijcke hofstadt gecomen, droncken sij er niet dan gesuavelde wijn en bier, dat na 't peck van des brouwers ketel smaeckte. Soo d' ambassadeur hierover ettelijcke malen klaegde, sprack hij eyndelijck sijn reysbroeder aen, vragende wat hem van 't leven aen dat hof dachte. Waerop hij antwoorde: 'Wel mag men seggen, lang in 't hof lang in de hel, want dat hier een hel sij, blijckt omdat men de lieden met peck en swavel onthaelt.

Iemand ging met een ambassadeur naar Duitsland. Aangekomen in een hofstad, dronken ze alleen gezwavelde wijn en bier die naar pek smaakte. Hij vroeg de ambassadeur wat hij ervan vond, en hij zei dat men wel mocht zeggen dat lang aan het hof ook lang in de hel betekent, want aan het onthaal met zwavel en pek te merken was dit hof een hel.

Aernout van Overbeke, Anecdota sive historiae jocosae. Ed. R. Dekker, H. Roodenburg en H.J. van Rees. Amsterdam 1991

Derde kwart zeventiende eeuw

Duitsland    Duitsland   

2013-03-01 14:46:20