Hoofdtekst
Ik stond eens in de keuken om half één ‘s middags, 12 jaar geleden.
En toen haalde iemand haar hand door mijn nekhaar met gespreide vingers van onder naar boven, (ik sta niet voor mezelf in als je dat doet) net als mijn schoonzus dat altijd deed toen ze nog kon lopen.
Ik dacht dat mijn vriendin dus achter me langsliep en zich een lolletje had beloofd, maar toen ik me omdraaide was er niemand.
Ik kreeg de rillingen over mijn hele lijf. Mijn schoonzus die kon het niet zijn, die had zich ‘s ochtends om 11 uur, na een ziekbed van 15 jaar, laten inslapen.
Dus..... zeg jij maar dat er niks is, maar ik weet beter en ik heb meer gezien.
Ik heb ook uittredingen gehad, een keer of vier, maar het is niks om jaloers op te zijn hoor.
Ik vond het eigenlijk maar niks. En heb je ook weleens, dat je het gevoel hebt, dat je wordt bekeken in je eigen huis? Dus niet van buitenaf. Ik kan het alleen niet thuisbrengen, maar
de deur van de kast stond steeds open en ik zei tegen mijn dochter: “Wil je dat deurtje nou eens dichtdoen als je klaar bent?”
Maar zij zei: “Eh, dat was ik niet pap...dat is dat andere meisje (ik heb nu kippenvel)
wat altijd van boven de trap naar je kijkt.” Enne, eh, dat gevoel heb ik mijn hele leven al, maar ik had nog nooit iets erover gezegd tegen haar. (Zij weet ook niet dat ik dit nu schrijf).
Saillant detail is dat deze huizen in de oorlog na het bombardement van de Amsterdamse buurt hier in Haarlem helemaal uitgebrand zijn geweest en opnieuw gebouwd.
Trouwens, ik heb daar in Nieuw Vennep een paar jaar eerder ook al een ervaring gehad
Ik lag wakker in mijn bed om een uur of 2 ’s nachts (want ik kon niet slapen) en toen zag ik boven het trapgat (ik sliep op zolder) een wittige verschijning.
Het gaf geen naar, maar meer een blij gevoel, en duurde ook niet echt lang, maar wat het was wist ik niet. Alleen de volgende ochtend stond mijn zwager voor de deur en bleek mijn vader om een uur of half 2 te zijn overleden. Mijn zus was daarbij want hij was ongeneselijk ziek en zij heeft voor hem gezorgd de laatste weken. Vandaar dat we weten hoe laat het was toen hij stierf. (Wout)
En toen haalde iemand haar hand door mijn nekhaar met gespreide vingers van onder naar boven, (ik sta niet voor mezelf in als je dat doet) net als mijn schoonzus dat altijd deed toen ze nog kon lopen.
Ik dacht dat mijn vriendin dus achter me langsliep en zich een lolletje had beloofd, maar toen ik me omdraaide was er niemand.
Ik kreeg de rillingen over mijn hele lijf. Mijn schoonzus die kon het niet zijn, die had zich ‘s ochtends om 11 uur, na een ziekbed van 15 jaar, laten inslapen.
Dus..... zeg jij maar dat er niks is, maar ik weet beter en ik heb meer gezien.
Ik heb ook uittredingen gehad, een keer of vier, maar het is niks om jaloers op te zijn hoor.
Ik vond het eigenlijk maar niks. En heb je ook weleens, dat je het gevoel hebt, dat je wordt bekeken in je eigen huis? Dus niet van buitenaf. Ik kan het alleen niet thuisbrengen, maar
de deur van de kast stond steeds open en ik zei tegen mijn dochter: “Wil je dat deurtje nou eens dichtdoen als je klaar bent?”
Maar zij zei: “Eh, dat was ik niet pap...dat is dat andere meisje (ik heb nu kippenvel)
wat altijd van boven de trap naar je kijkt.” Enne, eh, dat gevoel heb ik mijn hele leven al, maar ik had nog nooit iets erover gezegd tegen haar. (Zij weet ook niet dat ik dit nu schrijf).
Saillant detail is dat deze huizen in de oorlog na het bombardement van de Amsterdamse buurt hier in Haarlem helemaal uitgebrand zijn geweest en opnieuw gebouwd.
Trouwens, ik heb daar in Nieuw Vennep een paar jaar eerder ook al een ervaring gehad
Ik lag wakker in mijn bed om een uur of 2 ’s nachts (want ik kon niet slapen) en toen zag ik boven het trapgat (ik sliep op zolder) een wittige verschijning.
Het gaf geen naar, maar meer een blij gevoel, en duurde ook niet echt lang, maar wat het was wist ik niet. Alleen de volgende ochtend stond mijn zwager voor de deur en bleek mijn vader om een uur of half 2 te zijn overleden. Mijn zus was daarbij want hij was ongeneselijk ziek en zij heeft voor hem gezorgd de laatste weken. Vandaar dat we weten hoe laat het was toen hij stierf. (Wout)
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
Beschrijving
De verteller heeft vreemde dingen gevoeld en gezien vlak na of op het moment dat familieleden doodgingen. Hij heeft ook uittredingen gehad en heeft vaak het gevoel bekeken te worden.
Bron
Ingezonden in de Nederlandse Volksverhalenbank van het Meertens Instituut
Commentaar
2010-08-19 15:44:32
De verteller kent het verhaal van Wout in Haarlem.
Andere Tote spuken
Naam Overig in Tekst
Wout
Wout
Nieuw Vennep
Nieuw Vennep
Naam Locatie in Tekst
Haarlem
Haarlem
Plaats van Handelen
Haarlem (Noord-Holland)
Haarlem (Noord-Holland)
Kloekenummer in tekst
E097p
E097p
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21