Hoofdtekst
Ik werkte voor 3 jaar terug bij een doolhof tussen Hoogeveen en Emmen en na zelf als spook gefungeerd te hebben tijdens een spooktocht in dat doolhof, nam ik om ongeveer 23.00 uur de bus terug naar mijn huis in Hoogeveen.
De bus ging niet rechtstreeks naar Hoogeveen maar via diverse kleine dorpen en deed er dus langer over dan de snelle dienst.
In de bus zaten de buschauffeur, een andere reiziger en ik. Ik zat ongeveer in het midden van de bus. Tijdens de reis stapte de andere reiziger bij een halte uit de bus.
Even later hoorde ik een soort van kuch achter mij en ik draaide mij om. Daar zat een mooie meid van ongeveer 20 jaar met zwart haar en felblauwe ogen naar mij te glimlachen. Ze zag eruit zoals je iedereen ziet, geen transparant iets of zo maar gewoon zoals jij en ik. Ik voelde echt een soort van warmte en vertrouwd gevoel door mij heengaan toen ik haar zag en ik lachte terug en gaf haar een knipoog.
Misschien kwam er nog wel wat van, ik wist namelijk nog niet dat zij een geest was. Dat kwam namelijk pas toen ik op mijn bestemming aankwam.
De bus heeft vanaf het moment dat ik haar zag tot aan mijn bestemming niet meer gestopt en er is dus ook niemand verder meer in of uit de bus gegaan. Ik drukte op de stopknop en de bus stopte bij de halte. Ik draaide mij om, om via de achterdeur uit te stappen om die mooie meid nog een keer te zien, maar ze zat er niet meer, nergens meer!
Toen besefte ik dat zij misschien wel mijn beschermengel zou kunnen zijn omdat ik mij zo warm voelde worden toen ze naar me keek.
Ik heb haar niet meer gezien maar zou haar graag weer willen zien. (Martijn)
De bus ging niet rechtstreeks naar Hoogeveen maar via diverse kleine dorpen en deed er dus langer over dan de snelle dienst.
In de bus zaten de buschauffeur, een andere reiziger en ik. Ik zat ongeveer in het midden van de bus. Tijdens de reis stapte de andere reiziger bij een halte uit de bus.
Even later hoorde ik een soort van kuch achter mij en ik draaide mij om. Daar zat een mooie meid van ongeveer 20 jaar met zwart haar en felblauwe ogen naar mij te glimlachen. Ze zag eruit zoals je iedereen ziet, geen transparant iets of zo maar gewoon zoals jij en ik. Ik voelde echt een soort van warmte en vertrouwd gevoel door mij heengaan toen ik haar zag en ik lachte terug en gaf haar een knipoog.
Misschien kwam er nog wel wat van, ik wist namelijk nog niet dat zij een geest was. Dat kwam namelijk pas toen ik op mijn bestemming aankwam.
De bus heeft vanaf het moment dat ik haar zag tot aan mijn bestemming niet meer gestopt en er is dus ook niemand verder meer in of uit de bus gegaan. Ik drukte op de stopknop en de bus stopte bij de halte. Ik draaide mij om, om via de achterdeur uit te stappen om die mooie meid nog een keer te zien, maar ze zat er niet meer, nergens meer!
Toen besefte ik dat zij misschien wel mijn beschermengel zou kunnen zijn omdat ik mij zo warm voelde worden toen ze naar me keek.
Ik heb haar niet meer gezien maar zou haar graag weer willen zien. (Martijn)
Onderwerp
SINSAG 0475 - Spuk in Gestalt einer lebendigen Person.
SINSAG 0475 - Spuk in Gestalt einer lebendigen Person.
Beschrijving
De verteller werkte als spook in een doolhof. Op zijn weg naar huis stapte hij in een bijna lege bus, de enige andere passagier stapte onderweg uit. Daarna hoorde hij iets achter hem en er zat een mooie vrouw achter hem. Hij vond haar wel leuk en toen ze bij zijn halte waren draaide hij zich weer om, maar ze was verdwenen terwijl de bus nergens meer was gestopt. De verteller denkt dat het misschien een geest of beschermengel was.
Bron
Ingezonden in de Nederlandse Volksverhalenbank van het Meertens Instituut
Commentaar
2010-08-19 15:45:01
De verteller kent het verhaal via Martijn uit Hoogeveen.
Spuk in Gestalt einer lebendigen Person.
Naam Overig in Tekst
Martijn
Martijn
Naam Locatie in Tekst
Hoogeveen
Hoogeveen
Emmen
Emmen
Plaats van Handelen
Hoogeveen (Drenthe)
Hoogeveen (Drenthe)
Kloekenummer in tekst
G074p
G074p
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21