Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

INZ00294

Een personal narrative (internet), donderdag 19 augustus 2010

Hoofdtekst

Tijd terug toen ik nog in Alkmaar woonde, zo een 15 jaar geleden was dat het gebeurde,
zag ik vaak lichtgevende ogen in het donker. Ze zagen er dierlijk uit, vaak geel en blauw van kleur.

Ik had vaak zelfmoordneigingen omdat mijn zelfvertrouwen te barsten was gegaan.
Op de dag dat ik een Duitse herder, genaamd Astra, als huisdier kreeg van mijn vader, begon ik weer op te knappen. Mijn hond gaf me altijd moed en zelfvertrouwen en veel doorzettingsvermogen.
Toen mijn hond een jaar of 5 werd, begon ze ziek te worden. Ik vond het zo verschrikkelijk hoe ze leed aan huidinfecties en huidallergie.
Rond die zelfde tijd begonnen mijn healing vaardigheden te verschijnen, maar ik wist niet waarom mijn handen zo warm werden als ik ze boven mijn hond hield. Dus ben ik een paar maanden later naar een kennis geweest die daar ervaring mee heeft, met healing en zo.

Het bleek dat ik dus al die tijd handlegging deed op mijn zieke hondje. Waarschijnlijk wou ik zo graag dat mijn hond weer beter werd dat ik kon healen!
Uiteindelijk stierf mijn hond net voordat ze 10 jaar werd .
De dierenarts had haar in laten slapen omdat ze zo erg leed, dat het maar beter was om in te laten slapen.
Een dag na Astra’s dood, hoorde ik haar aanwezigheid nog steeds in het halletje waar ze altijd lag te slapen.

En ‘s avonds hoorde ik haar nagels over de kurkvloer krassen en ik dacht van ‘maar Astra is dood, hoe kan ze nou nog aanwezig zijn?’
Sindsdien ben ik in het hiernamaals gaan geloven.
Ik heb wel de hond laten cremeren zodat ik toch nog een urn heb met haar as als aandenken.

Toen ik een jaar of 15 was, droomde ik dat mijn opa van mijn moederskant ging overlijden in begin januari en ik had zoiets van het zal wel!
Maar toen hoorde ik met kerst, dat mijn opa op sterven lag door longemfyseem!
En uiteindelijk stierf mijn opa op 13 januari, het jaargetal weet ik niet meer helaas!

Toen ik een jaar of 18 werd, werd ik steeds helderhorender en helderziend. Ook mijn helderweten ging toen erg rap in ontwikkeling. Sindsdien doe ik aan intuïtief tekenen. Dat heb ik mezelf aangeleerd en met een beetje hulp van een kennis natuurlijk!
Toen ik een jaar of 21 werd ongeveer, toen begon ik steeds meer aura’s te zien rond objecten en mensen, en op een geven moment ging ik me meer verdiepen in aura’s. Heb zelf 5 aura foto’s laten maken, erg interessant!

Rond mijn 22e ben ik een groep mensen tegengekomen waar ik veel van geleerd heb. Ik noem ze even voor het gemak een soort van moderne hippies, maar ze zijn erg aardig en heel geduldig en vooral wijs!
Heb samen met hun in een afgebrande houtfabriek gewoond. Het kantinegedeelte was erg gezellig!

Ik heb ook nog 2 bijzondere katten gehad, genaamd Bo en Millie.
Beiden waren katers. Ik had ze vanaf kitten al, maar ik moest ze afstaan van mijn vader omdat we gingen verhuizen. Mijn ouders gingen scheiden.
Maar ik mis ze iedere dag. Ik kon met ze telepathisch praten, echt heel bijzonder. Ik begreep hun beter dan wie dan ook en daarom mochten ze mij ook graag.

Omdat ik had leren healen bij mijn hond, kon ik het later toepassen bij mijn katten omdat ze chronische ontstoken neusjes hadden allebei. Ik vond het zo zielig dat ik maar besloten had om hun iedere dag te healen. Soms brak mij dat wel eens op en dan nam ik een paar dagen pauze. In dank gaven mijn katten een zelfgevangen vogel.
Ik heb de vogel wel naar buiten gedaan, maar ben er toch dankbaar voor. Dat bewijst maar weer hoe slim en wijs dieren zijn!

Vandaag de dag ben ik veel met sjamanisme bezig, ook erg interessant!
Als mijn dag niet mee zit en me depressief voel, dan vraag ik vanboven voor hulp en in mijn gedachte zie ik dan mezelf omringend met licht en dan voel ik me stukken beter daarna!

Ik stond een keer op het hardloopapparaat en ik was erg moe van het hardlopen. Maar ik wou toch verder. Ik moest nog 1km lopen en toen vroeg ik om hulp van boven en ik voelde me opeens een stuk lichter.
In mijn hoofd zag ik dat de wind me hielp. Opeens kon ik weer met volle gang hardlopen en ik rende 2km, in plaats van 1km extra!

Ik heb ook weleens als ik verschrikkelijk boos ben, dat alles om mij heen kapotgaat zonder het aan te raken of zonder in de buurt te zijn!
Dingen die breken zijn borden, glazen of vallen dingen zomaar om!
Maar als ik weer koeltjes ben, dan gebeuren dat soort dingen niet. (Paul)

Beschrijving

De verteller kan dieren genezen, dit doet hij al sinds zijn jeugd. Hij heeft voorspellende dromen, kan telepathisch praten met sommige dieren, vraagt soms om hulp van boven en wordt soms zo boos dat er dingen spontaan kapotgaan.

Bron

Ingezonden in de Nederlandse Volksverhalenbank van het Meertens Instituut

Commentaar

2010-08-19 15:46:39
De verteller kent het verhaal via Paul.

Naam Overig in Tekst

Astra    Astra   

Paul    Paul   

Naam Locatie in Tekst

Alkmaar    Alkmaar   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21