GENDT014 - Heks betovert kind. Paters in Huissen helpen

Vroeger vertelde ze wel, dat “die en die”, inkele vrollie, hekse ware. ’t Ware altied lilleke ouwe vrouwe. En ze kosse iemes behekse. Mien moeder het mien wel es verteld, da ik as klein kiend ok beheks was gewes. Dör ’n burvrouw. Toe ik nog zon heel klein kienje was, ik loai nog ien de wieg, was ’k es èrg ziek. Ik ha helemol gin mach mer. Ik kos mien eige nie mer verrure, zo zwak was ’k. En toch schudde mien wiegske hin en weer, zonder da iemes ’t onrakte. En de kacheldeur ging ok al van eiges los en dich. Moeder doch, da ’k mette kwoaje hand was gerak. Ze zèj: “Ik zal ’t bed zègene”. En ze deej ’t. En alles was toe rustig. Ze miek ’t bedje los um te kieke, wat erien zat. Er zaten twee mooie reuskes ien, gemak van de beddevère en ok nog zes kleine plenkskes, zo groot as van ’n sigoarekiske. Moeder gieng mette reuskes en de plenkskes nor de poaters in Huusen. Toe ze doar oankwam, kos ze nie mer proate. De poaters gaven ’r wat te drinke. Toe kwam de spraak terug. Moeder vertelde alles. ’n Poater zei tege moeder: “Ge mot thuus ’n noveen houe vör ’t kiend”. Wat ze mos bidden, weet ik nie mer. En de poaters zoue ’n noveen houe vör hur. “Aj nou nor huus got, dan moj onderweg bidde en tege niemes iets zegge”. Moeder deej da. Toe ze zowat thuus was, kwam de burvrouw de deur uut. Ze was sjursjein [barbierster] en de minse zèje, da ze kos hekse. Ze vroeg erg vriendelijk on moeder: “Woar zie gé’j hin gewes?” Moeder zèj niks. Sien, de burvrouw, zej: “Kiek, nou wil ze helemol nie mer mee mien proate”. Toe kwam voader bute en die wier vuul en zej tege Sien, da ze mien beheks ha. En ze krege de grötste ruzie. Toen krijste Sien: “Ik zal drie kringe make opte weg en die zullen binnen drie moande mien of ow dood zien”. Drie monde lotter was Sien dood. En voader het nog lang gelèf en is heel oud geworre.- Ik wier wer bèter. En ik zit hier nog. Aanders kos ik oe da nie vertelle.

TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek    TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek   

Een baby is erg ziek. Zijn moeder zegent het bed en er verschijnen twee roosjes van veren uit het bed en zes kleine plankjes. Deze neemt de moeder mee naar de paters in Huissen. Ze moet van hen thuis een noveen houden (negen dagen bidden) en de paters zullen dit ook doen. Van de pater moet ze nu biddend naar huis lopen zonder met iemand te praten. Als ze bijna thuis is probeert de buurvrouw, waarvan al vermoed wordt dat het een heks is, haar aan het praten te krijgen. De vader komt naar buiten en beschuldigd de buurvrouw van het ziek maken van zijn kind. De buurvrouw dreigt vervolgens dat een van hen binnen drie maanden dood zal zijn. Drie maanden later sterft de buurvrouw.

M.H. Dinnissen: <i>Volksverhalen uit Gendt.</i> Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

januari 1965 (?)

Andere vertellers van dit verhaal:
Schennink, Th. (Januari 1965)
Peters, G. (December 1964).
Opmerking in teksteditie: Vgl. Bandopname I, verhaal 12.

Heks maakt kind (mens) ziek

Huusen    Huusen   

Sien    Sien   

Huissen    Huissen   

2013-03-01 14:46:21