Hoofdtekst
Op Burkesdam ien Hulhuze tussen den diek en ’t Hof, zat vroeger soaves duk ’n heuske. Da zèje ze tenminste. Da ding kos ge nooit kriege. ’t Liep ow egol vör de vuut. En as g’er dan overhèr wou stappe, wier ’t drek grotter. De gebruurs Derks, die op ’t Hof wonde en tien joar ouwer ware as ik, durfde soaves beslis nie over den dam hèr. En zeker nie, as ze ien ’t café on den diek ’n por borreltjes gehad hadde. Ik heb ’t duk zat geprebierd um ze ’r overhèr te kriege. Mar ’t lukte nooit. Ok al zèj ik, dat ik mee hun mee zou goan. En da ze nie bang hoefde te zien. Ze gienge altied over de grote weg nor huus. Mar de richste weg over den dam nome ze nie. Ze ware veul te bang vör ’t heuske.
Onderwerp
SINSAG 0361 - Spuktier, das immer grösser wird, erschreckt Mann.
  
Beschrijving
Bij Hulhuizen zat 's avonds een haas die je niet te pakken kon krijgen. Hij liep mensen voor de voeten en als je er overheen probeerde te stappen werd hij steeds groter. Sommige mensen durfden er niet langs.
Bron
M.H. Dinnissen: <i>Volksverhalen uit Gendt.</i> Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Commentaar
22 februari 1965
Spuktier, das immer grösser wird, erschreckt Mann.
Naam Overig in Tekst
Burkesdam   
Hulhuze   
Hulhuizen   
't Hof   
gebroeders Derks   
Plaats van Handelen
Hulhuizen   
Kloekenummer in tekst
L070a   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
