GENDT078 - zondaar keert na dood terug; wordt door pastoor verbannen

Ik heb ’t van mien moeder gehörd en van wie die ’t wer gehörd het, weet ik nie. Ien Doornenburg lèfde ’n man, die van zien geloof af was. Hé’j had slech gelèfd. Zien vrouw was dood. En zien enige dochter was bé’j ’m ien huus. Toe wier die man es heel erg ziek. Zien dochter zèj: “Voader, bekeer ou toch, vörda ge doodgot”. Mar da woutie nie. Hé’j wier nog erger ziek. En toe zèj de dochter: “Ik zal de pestoor mar hoale, um ou te bediene”. Mar de man zèj: “Da’s nie nodig. Da wil ik toch nie”. Mar de dochter holde de pestoor toch. Die kwam. Mar toe de pestoor ’m ’t kruusbeeld wou loate zien, drèjden ie zien eige um en gieng ligge mitte rug nor de pestoor en ’t kruusbeeld. Toe gieng ie drek dood. Zonder zien eige te bekere. Een poar dage lotter wiertie begrave. Mar noa drie dage kwam ie wer terug. De dochter had ’m zien lope mee zien krukske onder den erm, net of ie nor ’t wèrk gieng. En hé’j kwam as spook spiktakele in zien eigen huus. Toe wier de pestoor gehold. Die bidde zo lang tot ie ’t spook ien ’n döske had. Toe zou de pestoor ’t spook wegbringe over ’t woater. Tot de Pannerdense Kop zou ’n voerman ’m mee een wage mee twee pèrd ervör wegbringe. Ze gienge opte wage. De pèrd ware helemoal zwart, mar toe ze bé’j de Pannerdense Kop onkwame, ware de pèrd wit van de schuum. Zo hard hadde ze motte trekke. Zo zwoar was de wage. Toe mosse ze de boot ien: de pestoor mit ’t spook en de verman. Op de Rijn gieng de boot diep. Mar de pestoor zèj: “Ge hoef nie bang te zien. Hé’j zakt nie dieper as tot on de raand.”. Toe ze over ’t woater ware, hemme ze ’t spook gebroch bé’j Millingen ien ’t bos en ’t doar losgeloate. Da is doar onlaand [woest land]. Dor groeit niks as rommel, wilde struke en zo. En alle oaves riep ’t spook: “Hol over! Hol over!” Mar de pestoor had tegen de verman gezèjd: “D’r nie nor luustere en nie overhoale”.

SINSAG 0410 - Der gebannte Geist.    SINSAG 0410 - Der gebannte Geist.   

In Doornenburg woonde een man die van zijn geloof af was. Zijn dochter probeert hem nog te bekeren voor hij doodgaat maar hij wijst alles af. Na zijn dood keert hij terug als spook. De pastoor wordt gehaald en deze bidt net zo lang tot het spook in een doosje zit. De pastoor neemt het doosje mee, dat erg zwaar wordt, en verbant het spook over het water. Nu kan het spook niet meer terug.

M.H. Dinnissen: <i>Volksverhalen uit Gendt.</i> Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

17 maart 1965

Der gebannte Geist

Pannerdense Kop    Pannerdense Kop   

Doornenburg    Doornenburg   

Rijn    Rijn   

Millingen    Millingen   

L076p    L076p   

Doornenburg    Doornenburg   

2013-03-01 14:46:21