Hoofdtekst
Ze zèje vroeger: “Ien de kersnach um twoalf ure proate de pèrd”. D’r ware op ’n boerderé’j drie knechs. De kleine knech was ’n grappemaker, die de grote knech er wel es tusse noom. Op ’n kersoavend zèj tège den bouwmeister: “Nou moj toch es heure. Vannach zulle de pèrd wer gon proate”. Den bouwmeister doch: “Dor mot ik toch es meer van wete”. En hi–j gieng ien de kortkis onder den bak van de pèrd ligge. De twee aander knechs hadde da gezien en gienge ien de stal achter de perd zitte, ien ’t duuster. Midden ien de nach, toe ’t twoalf uur sloeg, zèj de kleine knech tege d’n aandre: “We hemme nou twee zondage, eerste en tweede kerstdag, en dan zal den bouwmeister wel begrave worre”. “Ja”, zei d’n aandre, “da zal er wel van komme”. Den bouwmeister ien de kis hörde da en doch datte pèrd on ’t proate ware en hé’j wier zo bang, dattie uut de kortkis sprong en gieng lope. ’s Mèrs bé’j de boteram hemme de twee grappemakers mar verteld, da zé’j de sprèkende pèrd ware. En ze hemme er lotter same nog duk schik over gehad.
Onderwerp
AT 0671D* - To Die Next Day 
AT 0671D* - To Die Next Day 
ATU 0671D* - To Die Next Day.
ATU 0671D* - To Die Next Day.
Beschrijving
Vroeger werd wel gezegd dat de paarden in de kerstnacht om twaalf uur konden praten. Twee knechten van een boerderij willen een grap uithalen met een andere knecht en vertellen hem dat de paarden zullen gaan praten. Deze knecht gaat 's nachts bij de paarden zitten, waar de andere twee zich ook verstoppen. Om middernacht doen de knechten alsof ze de paarden zijn die praten en voorspellen de dood van de andere knecht. Die schrikt ontzettend. De volgende dag bij het ontbijt vertellen de knechten dat het een grap was.
Bron
M.H. Dinnissen: <i>Volksverhalen uit Gendt.</i> Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Commentaar
17 maart 1965
Vgl. Bandopname II, verhaal 6.
To Die Next Day
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21