GENDT097 - Bespreken

Er mag voor bespreken geen geld geteld [gerekend] worden. Wel mag men eventueel, bijvoorbeeld voor reis, tijdverlies, de onkosten in rekening brengen. Het bespreken is vaak een ondankbaar werk. De lui beloven vooraf veel. Maar als je ze geneest, hoor je er dikwijls niets meer van. Ze zeggen: “Als je me klaar maakt, krijg je duizend gulden”. Maar als ze beter zijn, krijg je niets. De mensen, die genezing zoeken, komen soms ook van ver af. Er wordt natuurlijk niet gevraagd naar geloof of richting. Iedereen kan geholpen worden. Ik heb ook niet-katholieken bij mij gehad en genezen. Er zijn dokters, die mensen naar mij toegestuurd hebben. Als ze een patiënt niet beter kunnen maken, zeggen ze wel eens: “Je kunt ’t ook wel eens bij Geveling proberen”. Vooral bij brandwonden is dat dikwijls het geval. De dokter van het ziekenhuis in Lobith verwees mensen met ernstige brandwonden dikwijls naar een collega van me. Als hij niet direct kon komen, hielp hij de patiënten zelfs door de telefoon van de pijn af. Als mensen bij mij komen met eczeem, dauwwurm of sprew, en ze zijn niet naar een dokter geweest, verwijs ik ze eerst naar de dokter om te vragen, of het één van die ziekten is. Als dat niet het geval is, help ik ze niet. Zeggen ze, dat ze bij de dokter zijn geweest, terwijl dat niet gebeurd is, dan draag ik geen verantwoording.

TM 3102 - Belezer geneest mens of dier    TM 3102 - Belezer geneest mens of dier   

Voor het bespreken mag geen geld gevraagd worden. De belezer beklaagd zich dat mensen ook nooit uit zichzelf wat geven. Hij helpt iedereen, ongeacht welk geloof ze hebben. Soms sturen artsen mensen door naar een belezer als zij ze zelf niet kunnen helpen. Hij zelf stuurt mensen wel eens eerst naar de dokter om te vragen wat ze precies hebben.

M.H. Dinnissen: <i>Volksverhalen uit Gendt.</i> Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

2 mei 1965

Belezer geneest mens of dier

Geveling    Geveling   

Lobith    Lobith   

2013-03-01 14:46:21