Hoofdtekst
Een van de beruchtste vuurgeesten in Oost-Brabant was ongetwijfeld de Gloeiige. En de voorbeelden hierover zijn dan ook niet gering. In de nabijheid van Steensel ligt een klein meertje: ‘Het Klotven’. Daar doet een verhaal de ronde over een gloeiende scheper (schaapherder).
Op een dag in het vroege voorjaar ging eens een schaapherder met zijn kudde schapen over de heide in de buurt van het Klotven.
Terwijl zijn schapen al blatend liepen te weiden, staarde de schaapherder in gedachten verzonken voor zich uit.
Daar kwam een wagen aangereden met achterop een grote kist. De wagen reed hem voorbij en de voerman zwaaide hem met zijn zweep toe. De schaapherder groette terug en keek de wagen na. Plotseling zag hij hoe de wagen schokte en de kist verloor, juist in het wagenspoor.
De voerman had schijnbaar niets gemerkt, want hij reed gewoon door. Maar de schaapherder had het wel gezien en ging naar de kist toe. Hij maakte hem open en zag dat er veel geld in zat. Toen groef hij een gat en stopte de kist erin, deed er zand over en voor alle zekerheid nog wat plaggen die langs de weg lagen.
Ondertussen bemerkte de voerman dat hij zijn waardevolle kist verloren had. Hij ging dus terug. Ongetwijfeld zou hij de kist nog vinden, want niemand was te zien geweest dan de schaapherder.
Hij ging dus terug en kwam de schaapherder tegen. Hij vroeg hem of hij de kist niet gezien had.
‘Nee,’ zei de scheper, ‘ik heb geen kist gezien.’
‘Dat moet, man,’ zei de voorman. ‘Er is hier immers nog niemand geweest.’
Toen stak de scheper twee vingers omhoog en zwoer van geen kist iets af te weten. ‘Als het niet waar is, dan mag ik na mijn dood hier als een gloeiige rondlopen!’
En wat gebeurde? Enkele dagen later stierf de scheper en sinds die tijd zwerft hij daar als een gloeiige over de heide. Niemand durfde in die tijd in de buurt van het Klotven te komen.
Op een dag in het vroege voorjaar ging eens een schaapherder met zijn kudde schapen over de heide in de buurt van het Klotven.
Terwijl zijn schapen al blatend liepen te weiden, staarde de schaapherder in gedachten verzonken voor zich uit.
Daar kwam een wagen aangereden met achterop een grote kist. De wagen reed hem voorbij en de voerman zwaaide hem met zijn zweep toe. De schaapherder groette terug en keek de wagen na. Plotseling zag hij hoe de wagen schokte en de kist verloor, juist in het wagenspoor.
De voerman had schijnbaar niets gemerkt, want hij reed gewoon door. Maar de schaapherder had het wel gezien en ging naar de kist toe. Hij maakte hem open en zag dat er veel geld in zat. Toen groef hij een gat en stopte de kist erin, deed er zand over en voor alle zekerheid nog wat plaggen die langs de weg lagen.
Ondertussen bemerkte de voerman dat hij zijn waardevolle kist verloren had. Hij ging dus terug. Ongetwijfeld zou hij de kist nog vinden, want niemand was te zien geweest dan de schaapherder.
Hij ging dus terug en kwam de schaapherder tegen. Hij vroeg hem of hij de kist niet gezien had.
‘Nee,’ zei de scheper, ‘ik heb geen kist gezien.’
‘Dat moet, man,’ zei de voorman. ‘Er is hier immers nog niemand geweest.’
Toen stak de scheper twee vingers omhoog en zwoer van geen kist iets af te weten. ‘Als het niet waar is, dan mag ik na mijn dood hier als een gloeiige rondlopen!’
En wat gebeurde? Enkele dagen later stierf de scheper en sinds die tijd zwerft hij daar als een gloeiige over de heide. Niemand durfde in die tijd in de buurt van het Klotven te komen.
Onderwerp
SINSAG 0192 - Der brennende Schäfer   
Beschrijving
Schaapherder die van wagen gevallen kist met geld begraaft en zweert van niets te weten, zwerft na zijn dood als gloeiige over de heide.
Bron
B. Janssen: Het Dansmeisje en De Lindepater – Sagen en legenden uit Kempen, Meierij en Peel. Maasbree 1978, p.112-113.
Commentaar
1978
Der brennende Schäfer. Schäfer schwört, dass er ewig brennen will, wenn er sich verlorenes Geld zugeeignet hat (wenn er Feuer angelegt hat).
Naam Overig in Tekst
Klotven   
Oost-Brabant   
Gloeiige   
Naam Locatie in Tekst
Steensel   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
