BJANSS113 - Dood is niet dood!

Toen Blaarthem vroeger nog een zelfstandige gemeente was, stond daar aan de oever van de rivier de Gender, rechts van de straat die tegenwoordig de Kasteelweg heet, een kasteel. Er is nu niets meer van te zien, want de plaats waar vroeger het kasteel stond, is nu een moderne stadswijk geworden.
Oorspronkelijk behoorde dit kasteel toe aan de adellijke familie van Eijck, later aan de familie Dongelberg uit België.
Het kasteel is in het jaar 1893 afgebrand en er bleef niets dan een ruïne over. De omliggende grond werd in 1912 aangekocht door de landbouwer Koppelmans uit Diessen.
Maar goed, we gaan nu enkele honderden jaren terug. Toen woonde er op dat kasteel een jonker die het met zijn godsdienst niet zo precies nam. Men kan wel stellen dat hij aan God noch gebod geloofde.
Op zekere avond zat hij in een herberg in Gestel - dat toen eveneens een zelfstandige gemeente was, gelegen naast Blaarthem - en discussieerde daar met enkele andere stamgasten over de vraag of er na dit leven nog een ander leven was. Hoewel de anderen daarvan overtuigd waren, sprak de jonker dit tegen en zei: 'Ben je mal, wat dood is blijft dood!'
Laat in de avond, zo tegen middernacht, keerde hij naar zijn kasteel terug. Nu moest hij over het kerkhof, want het toenmalig kerkje van Blaarthem stond vlak bij het kasteel.
Toen hij zowat een meter of tien op het kerkhof was, schopte hij toevallig tegen een doodskop aan. Even schrok hij, maar dan sprak hij stoutmoedig: 'Ha, dat treft, als je nog leeft, kom dan vannacht met mij een maaltijd gebruiken!'
Lachend vervolgde de jonker zijn weg naar het kasteel.
Toen hij ver na middernacht thuiskwam, ging hij welgemoed aan tafel zitten en schelde de dienstmeid uit bed.
'Maak een maaltijd klaar voor twee personen,' zei hij.
Dat vond de meid vreemd, want de jonker kreeg bijna nooit bezoek en zeker niet middenin de nacht. Maar ze deed wat de jonker haar had opgedragen.
Toen het eten goed en wel op tafel stond, werd er aan de deur gebeld. De meid deed open en zag een vreemdeling aan de deur staan. Ze diende hem aan en ging terug naar bed.
Toen ze alleen waren, zei de vreemdeling tegen de jonker: 'Je hebt me vanavond te gast gevraagd, hier ben ik!'
De jonker voelde zich ijskoud worden van schrik. Maar het werd nog erger toen de vreemdeling zijn mantel afdeed. Want toen zag de jonker een afschuwelijk geraamte. De jonker viel van schrik in onmacht.
Toen hij even later weer bijkwam, was de vreemdeling verdwenen. Doch de jonker bleek zijn verstand te hebben verloren.
Enkele jaren later stierf hij. Maar tot aan zijn dood bleef hij roepen: 'Dood is niet dood, dood is leven!'

SINSAG 0411 - Toter zu Tisch geladen.    SINSAG 0411 - Toter zu Tisch geladen.   

Een ongelovige, die ook niet in leven na de dood gelooft, loopt tegen middernacht naar huis, waarbij hij op het kerkhof per ongeluk tegen een schedel schopt. Hij zegt tegen de schedel dat als die leeft vannacht langs kan komen om wat te eten. Thuis geeft hij opdracht voor twee personen eten te maken, als dat op tafel staat belt een vreemdeling aan die hem zegt dat hij is uitgenodigd. De man schrikt zo erg dast hij zijn verstand verliest.

B. Janssen: Het Dansmeisje en De Lindepater – Sagen en legenden uit Kempen, Meierij en Peel. Maasbree 1978, p.128-129.

voor 1978

Toter zu Tisch geladen. Gastgeber stirbt bald, weil er seinerseits eingeladen wird.

Gender    Gender   

Van Eijck    Van Eijck   

Dongelberg    Dongelberg   

Koppelmans    Koppelmans   

God    God   

Blaarthem    Blaarthem   

Kasteelweg    Kasteelweg   

België    België   

Diessen    Diessen   

Gestel    Gestel   

Blaarthem (Noord-Brabant)    Blaarthem (Noord-Brabant)   

Gestel (Noord-Brabant)    Gestel (Noord-Brabant)   

L229p    L229p   

L229a    L229a   

2013-03-01 14:46:20