BLECOURTNB0105 - 2.59. De Belleman te Westerhoven

2.59. De Belleman te Westerhoven
Westerhoven heeft zijnen Belleman. Ouderlingen verzekeren dat er zich nu en dan een in dit dorp vertoond, en menigeen beangstigd heeft. Ook vele der tegenwoordige inwoners deed hij het koud zweet uitbreken, schoon hij niet kwaad is. De meeste geestenzieners houden hem voor een leelijken hond of een soortgelijk dier, met eene bel omhangen. Zij hoorden dan altijd het geluid der bel en veeltijds het gaan des honds, doch gemeenlijk zonder het spook te zien. Te Riethoven en andere plaatsen, ontmoet men ook wel eens den Belleman.
Peter Schellens te Braambosch was weinig minder dan voor een' dronkaard bekend. Eens beschonken van 't dorp naar huis keerende, roept hij bij de hoef, waar 't spook zich meestal vertoonde: 'He! Belleman! kom nu maar eens voor den dag!' En aanstonds was de Belleman daar en vergezelde den uitdager, die eene huivering door al zijne leden gevoelde, tot aan de deur zijner woning, die een kwartier van de hoeve gelegen was. Zijn zoon Jan en zijne kleinzonen verhaalden dit geval alzoo gedurig. Er zijn tijdgenooten die staande houden, dat in de nabijheid der hoef gedurende onheuglijke jaren, tot op 't einde der vorige eeuw, alle nachten een Belleman - een geest of een mensch, steeds onzichtbaar - met kettingen rondliep.

SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).    SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).   

Beschonken man daagt spook uit om tevoorschijn te komen, waarop het spook verschijnt en tot huis met hem meeloopt.

Willem de Blécourt, Volksverhalen uit Noord Brabant, Utrecht [etc.]: Het Spectrum, 1980. p. 71

E402.1.4 - Invisible ghost jingles chains.    E402.1.4 - Invisible ghost jingles chains.   

1892

Motief: E402.1.4 Invisible ghost jingles chains.
OV IV: 189-190. Bewerking: Sinninghe 1933: 56 (no.. 72); Biemans 1973: 51-52; vgl. Jansen 1978: 101-102. S.S251.3, S 256.6.
2. De archeologie van het vertellen. Verhalen uit de Kempen
Opgetekend, verzameld en bewerkt door Petrus Norbertus Panken. Panken werd geboren te Duizel op 6 september 1819. Hij was vanaf 1840 tot 1863 onderwijzer te Westerhoven en na zijn pensionering brievenbesteller te Bergeik, waar hij op 20 juli 1904 overleed. Hij was een pionier op het gebied van de Noordbrabantse archeologie, daartoe o.a. geïnspireerd door C.R. Hermans (zie Biemans 1977). Een uitgebreide biografie van hem werd geschreven door Hein Mandos (1971). Zijn verhalen werden gepubliceerd in het Tijdschrift voor Noordbrabantsche Geschiedenis, Taal- en Letterkunde (TNG) I (okt. 1883 -okt. 1884) II (okt. 1884-okt. 1885), III (okt. 1885-okt. 1886) en in Ons Volksleven (OV) IV (1892), V (1893). Van de publicaties uit Ons Volksleven verscheen in 1893 een overdruk. Zijn Bergeikse verhalen verschenen bovendien in de Beschrijving van Bergeik (BB), dat hij samen met A.F.O. van Sasse van Ysselt schreef (1900).
Zijn handschriften, waaronder een Autobiografie of Eigen Levensbeschrijving en een dagboek zijn te raadplegen in het streekmuseum Eicha te Bergeik.

Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn)

Belleman    Belleman   

Peter Schellens    Peter Schellens   

Jan    Jan   

Westerhoven    Westerhoven   

Riethoven    Riethoven   

Braambosch    Braambosch   

Westerhoven (Noord-Brabant)    Westerhoven (Noord-Brabant)   

L280p    L280p   

2013-03-01 14:46:20