Hoofdtekst
2.68. De geest van eenen pastoor
Aan eene godvreezende vrouw op het gehucht Loveren, anderen zeggen Braambosch, onder Westerhoven, verscheen een pastoor dezer parochie, die toen nog niet lang overleden was, en verzocht haar te willen zorg dragen, dat spoedig een goed werk voor hem verricht werd, hetgeen hij haar noemde, dan ware hij zalig en zij gelukkig. En toen de geest dat gezeid had, was hij verdwenen. Onder de ouderlingen van dit dorp zijn er veel die aan die verschijning geloof hechten: sommige beweren dien pastoor gekend te hebben, alsook de vrouw, aan wie hij het werk opdroeg, dat hij nog te kort kwam om de eeuwige zaligheid te kunnen genieten.
Aan eene godvreezende vrouw op het gehucht Loveren, anderen zeggen Braambosch, onder Westerhoven, verscheen een pastoor dezer parochie, die toen nog niet lang overleden was, en verzocht haar te willen zorg dragen, dat spoedig een goed werk voor hem verricht werd, hetgeen hij haar noemde, dan ware hij zalig en zij gelukkig. En toen de geest dat gezeid had, was hij verdwenen. Onder de ouderlingen van dit dorp zijn er veel die aan die verschijning geloof hechten: sommige beweren dien pastoor gekend te hebben, alsook de vrouw, aan wie hij het werk opdroeg, dat hij nog te kort kwam om de eeuwige zaligheid te kunnen genieten.
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   
Beschrijving
Een overleden pastoor verschijnt aan een vrouw, verzoekt haar een goed werk voor hem te verrichten zodat hij zalig en zij gelukkig wordt, en verdwijnt weer.
Bron
Willem de Blécourt, Volksverhalen uit Noord Brabant, Utrecht [etc.]: Het Spectrum, 1980. p. 75
Motief
E415.3 - Ghost of priest cannot rest because he failed to say certain masses for the dead.   
Commentaar
1892
Motief: vgl. E415.3 Ghost of priest cannot rest because he failed to say certain masses for the dead.
OV IV: 217, BB: 418-419. Bewerking: Sinninghe 1933: 63 (no.81); Biemans 1973: 59. S.S402.4.
2. De archeologie van het vertellen. Verhalen uit de Kempen
Opgetekend, verzameld en bewerkt door Petrus Norbertus Panken. Panken werd geboren te Duizel op 6 september 1819. Hij was vanaf 1840 tot 1863 onderwijzer te Westerhoven en na zijn pensionering brievenbesteller te Bergeik, waar hij op 20 juli 1904 overleed. Hij was een pionier op het gebied van de Noordbrabantse archeologie, daartoe o.a. geïnspireerd door C.R. Hermans (zie Biemans 1977). Een uitgebreide biografie van hem werd geschreven door Hein Mandos (1971). Zijn verhalen werden gepubliceerd in het Tijdschrift voor Noordbrabantsche Geschiedenis, Taal- en Letterkunde (TNG) I (okt. 1883 -okt. 1884) II (okt. 1884-okt. 1885), III (okt. 1885-okt. 1886) en in Ons Volksleven (OV) IV (1892), V (1893). Van de publicaties uit Ons Volksleven verscheen in 1893 een overdruk. Zijn Bergeikse verhalen verschenen bovendien in de Beschrijving van Bergeik (BB), dat hij samen met A.F.O. van Sasse van Ysselt schreef (1900).
Zijn handschriften, waaronder een Autobiografie of Eigen Levensbeschrijving en een dagboek zijn te raadplegen in het streekmuseum Eicha te Bergeik.
OV IV: 217, BB: 418-419. Bewerking: Sinninghe 1933: 63 (no.81); Biemans 1973: 59. S.S402.4.
2. De archeologie van het vertellen. Verhalen uit de Kempen
Opgetekend, verzameld en bewerkt door Petrus Norbertus Panken. Panken werd geboren te Duizel op 6 september 1819. Hij was vanaf 1840 tot 1863 onderwijzer te Westerhoven en na zijn pensionering brievenbesteller te Bergeik, waar hij op 20 juli 1904 overleed. Hij was een pionier op het gebied van de Noordbrabantse archeologie, daartoe o.a. geïnspireerd door C.R. Hermans (zie Biemans 1977). Een uitgebreide biografie van hem werd geschreven door Hein Mandos (1971). Zijn verhalen werden gepubliceerd in het Tijdschrift voor Noordbrabantsche Geschiedenis, Taal- en Letterkunde (TNG) I (okt. 1883 -okt. 1884) II (okt. 1884-okt. 1885), III (okt. 1885-okt. 1886) en in Ons Volksleven (OV) IV (1892), V (1893). Van de publicaties uit Ons Volksleven verscheen in 1893 een overdruk. Zijn Bergeikse verhalen verschenen bovendien in de Beschrijving van Bergeik (BB), dat hij samen met A.F.O. van Sasse van Ysselt schreef (1900).
Zijn handschriften, waaronder een Autobiografie of Eigen Levensbeschrijving en een dagboek zijn te raadplegen in het streekmuseum Eicha te Bergeik.
Andere Tote spuken
Naam Overig in Tekst
Loveren   
Naam Locatie in Tekst
Braambosch   
Westerhoven   
Plaats van Handelen
Eersel (Noord-Brabant)   
Kloekenummer in tekst
K220p   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
