GENDT145

Den langen Hend, die al inkele jaren dood is, heb ik wel es heure vertelle: D’r ware drie derns on ’t biete hakke.* Toe was er ’n vrouw langs gekomme. En die makte ’n protje mee de derns. En ze gaf ielke dern ’n appel. “Et ’m mar lekker op”, zèj ze en ze liep deur. De oudste dern zèj: “Ik doej ’t nie. Ik vertrouw ’t nie. Ik ken die vrouw”. D’aander derns lachte d’r um en ze zèje: “Buj gek, we èten ’m op, dor gebeurt niks”. En ze aten den appel op. Mar ’n poosje dornoa wiere ze ziek. En ze begozze te danse en ze kozze nie mer stil blieve stoan. Ze ware beheks. “Ze hadden de viedeldans”, zèj den langen Hend. Die éne dern is toe drek nor de pestoor gelope en het alles verteld. De pestoor gieng drek mee. En hé’j bidde zo lang, tot ’t danse afgelope was.

* de grond tussen de planten loshakken en “den boch” (’t onkruid) omhakken.

TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek    TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek   

SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste    SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   

Twee van de drie meisjes die een appel krijgen van een vrouw worden ziek en moeten blijven dansen. Bidden door de pastoor verbreekt de betovering.

M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

Hend    Hend   

Sint Vitusdans    Sint Vitusdans   

Gendt    Gendt   

L070p    L070p   

2013-03-01 14:46:21