Hoofdtekst
’t Was bé’j ons thuus vroeger de gewoonte um soaves same de rozekrans en ’t oavendgebed te bidde. Voader bidde dan altied veur. En wé’j mozze dan noabidde [antwoorden]. Mar dor mekierde wels wat on. Op ’n oavend hadde we wer same gebid. We zèje mekoar wel te ruste en gienge nor bed. Voader en moeder ok. Toe we ’n hörtje op bed ware, zèj ik tège mien zusters die ien dezelfde sloapkamer sliepe: “Hör es, voader en moeder zien ien d’r sloapkamer nog ens ’t rozenuutje on ’t bidde”. Mien zusters zèje: “Och dern, da’s verbeelding, we heure niks”. Mar ik hördenet duidelijk. Ik zèj: “Hör dan mar, voader het krek veurgebid en nou antwoordt moeder”. Mar mien zusters zèje: “Och dern, ge ziet nie wies, we heure niks”. Mar ik bleef ’t duidelijk heure tot ’t bidde ophiel. ’s Mèrs zèj ik tège voader en moeder: “Wurrum het gellie gisterenoavend nog ’n keer de rozekrans gebid?” Moeder zèj: “Da hè we nie gedoan. Ge het gedromd dern”.
Inkele dage lotter stierf voader en toe kwame de minse uut de burt, zo es da toe de gewoonte was, bé’j ons on huus de rozekrans bidde vör den afgestörvene. En nou geleuf ik nog altied, da’k toe geliek gehad heb. ’t Was wel ’n vörbedujsel gewes.
Inkele dage lotter stierf voader en toe kwame de minse uut de burt, zo es da toe de gewoonte was, bé’j ons on huus de rozekrans bidde vör den afgestörvene. En nou geleuf ik nog altied, da’k toe geliek gehad heb. ’t Was wel ’n vörbedujsel gewes.
Onderwerp
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen. 
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen. 
Beschrijving
Kind hoort in bed de ouders nogmaals samen bidden, andere kinderen horen niets en moeder ontkent het 's morgens. Een paar dagen later sterft de vader en komen de buren bidden voor de overledene.
Bron
M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21