Hoofdtekst
Tante en grötmoeder kwame van ’t Loo [gemeente Duiven] van de brullef. Tante, die nog mar zo’n djernje was, zag ’n kenieneke lope. Mar grötmoeder zag niks. Tante was nog jong en ze kroop tege grötmoeder on. Want ze was bang vör de kenien. Grötmoeder zèj: “Djern, lop toch goed”. “Ja mar, dan moj mar es kieke, wa mien vör de voete lup, ik kan hos nie veruut”. Toe zag grötmoeder de kenien ok en ze wol ’m vange. Mar ze kos ’m nie kriege. Toe kwame ze bé’j ’n huus en dor ston ’n baank. En dor vloog de kenien onder. Grötmoeder wol ’m kriege. En toe ze ’m wol pakke was ’t ’n groten hond! Toe trok ze de haand drek terug en ze wis genoeg! Ze gieng!
Onderwerp
SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn). 
SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn). 
SINSAG 0331 - Spuktier kann nicht getroffen (gefangen) werden
SINSAG 0331 - Spuktier kann nicht getroffen (gefangen) werden
Beschrijving
Konijn laat zich niet vangen en verandert in een grote hond.
Bron
M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Naam Locatie in Tekst
Loo
Loo
Duiven
Duiven
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21