GENDT279

We zoue op ’n nach gon ulke [bunzings vangen]. Mee z’n drieë. Mien bruur en ik en Jos de Hoan. We hadde twee honde bé’j ons: Kees en Taks. We hadde ’n eindje gelopen en zèje ienens: “Verrek, gund is braand”. We zoue gon kieke. We lope nève de meulen op. Toen kosse we de vlamme duidelijk zien. We ginge bé’j van den Brink um ’t huus hen en zèje: “Verrek, ’t is bé’j Doeleman”. En toen ienens zage we niks mer. Twee monde dornoa , ’s middags um twoalf uur, brien ie wel af. Geleuf mien mar. ’t Is woar gebeurd. Ik vertel gin leuges.

SINSAG 0491 - Vorzeichen eines Brandes    SINSAG 0491 - Vorzeichen eines Brandes   

Mannen zien vlammen bij een huis, maar die zijn even later verdwenen. Later brandt het huis af.

M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

Jos de Haan    Jos de Haan   

Kees    Kees   

Taks    Taks   

Van den Brink    Van den Brink   

Doeleman    Doeleman   

Jos de Hoan    Jos de Hoan   

2013-03-01 14:46:21