GENDT280

We moste vroeger bé’j ons thuus telegramme bestelle. Op ’n oavend moste we nor de Zandbèrg, achter opte polder. Nor de stenfabriek, ge wit wel. Jan Joosten en Hend Bannings, jonges bé’j ons uut de buurt, zoue ekkes meegoan. We ware zo’n joar of achttien, negentien oud. Twee van onze hund zoue ok mee. Toen we terugkwame en op zo’n trèj of vijf van ’t hekke ware, ging da uut z’n eige ope. De honde dörfden ’r nie deur. Ze bleve bang zitte. We hadden ’t ’r ok nie op, mar we liepe toch dör ’t hekkegat. De hund ginge gin poot van ons af. Toen we ’n eindje wieër ware, ging ’t hekke von eiges dich. We hörde duidelijk de klink van ’t hekke, da dichsloeg. Dor was gin mins te zien. We ware toch wel wa bang. We zèje ers niks. ’n Poosje dornoa, veertien dage geleuf ik, verongelukte doar bé’j ’t hekke ’n man, die op de Zandberg werkte. Hé’j kwam onder ’t spoor*. Hé’j was dood. ’t Was Schouten uut Doornenburg.

TM 3401 - Het spookhek    TM 3401 - Het spookhek   

SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.    SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.   

Hek dat vanzelf open en dicht gaat blijkt de voorloop van een ongeluk te zijn.

M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

Dinnissen: * Het spoor: een kleine locomotief met kipkarren achter zich, die de klei naar de opslagplaats of de fabriek vervoerde. Tegenwoordig gebeurt dat met vrachtauto’s. De verteller gebruikte door elkaar: hund en honde. Hund is grotendeels verdwenen.

Jan Joosten    Jan Joosten   

Hend Bannings    Hend Bannings   

Schouten    Schouten   

Zandberg    Zandberg   

Doornenburg    Doornenburg   

Gendt    Gendt   

L070p    L070p   

2013-03-01 14:46:21