GENDT281

Ik het ’t meegemak ien mien trouwdag [tijd dat verteller getrouwd was]. Voader was èrg ziek. We** mosten um de beurt snachs wake. Ik was wezze kieke. Mar ze zèje: “Wé’j zulle vannach wel wake. Go gé’j mar nor huus. Gé’j het gisternach ok al gewaakt”. Ze bleve mee z’n drieë wake. Dan duurde de nach nie zo lang. Toen ik thuus kwam, had de vrouw de koffie kloar. We dronken ’n köpke. En protten ’n bietje. Toen zèj de vrouw: “Low mar nor bed goan. ’t Is al loat. Low op bed mar ’n bietje bidde. Ok vör voader”. Toen we on ’t bidde ware, hörde we iemand langs ’t huus lope. D’r wier geklopt. We wachtten ekkes en toen hörden we niks mer. Willem Hendriks, den burman, vertelde lotter, dat ie ’t ok gehörd had. ’n Hortje dornoa ’t eigenste. Toen bun ik drek nor bute gegoan. Mar dor was niks te zien. We ginge toen mar wer sloape. ’n Uurke dornoa: mien vrouw stotte mien on en zèj: “Ik hör wer wat. Net of ’t hoge klompen [met hoge kap] zien”. We luusterde nog ekkes, mar ’t bleef stil. We gienge wer sloape. Een tied lotter hörde de vrouw wer ’t eigenste. D’r wier ok wer geklopt. De vrouw makte mien wakker. Ik bun toen opgestoan en nor de deur gegoan. En dor ston Dos Niesen, die bé’j ons werkte, bé’j ’t klompenmaken. En hé’j zèj, da we drek thuus moste komme. Want voader was bar slech. Toen we ginge, blökte den hond. Da deej aanders nooit. Nou wel. Toen we thuus kwame, was voader dood.

SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.    SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.   

Als er 's nachts geklopt wordt is er niets te zien, geluid van lopen verdwijnt weer. De volgende ochtend klopt iemand aan om te zeggen dat het met zieke vader slecht gaat. Bij het weggaan blaft de hond, bij aankomst bij vader is hij overleden.

M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

Willem Hendriks    Willem Hendriks   

Dos Niesen    Dos Niesen   

2013-03-01 14:46:21