GENDT292

Dor* [weerwolven] het voader wel es wa van verteld. Groen en Westenend ware politie ien Gendt. De minse zèje, da ’t bé’j Piet de Pruis spokte. ’s Nachs wiere vrouw en kiender afgerost. De vrouw ging nor den burgemeester en vertelde da. Ze vertelde, dat er snachs ’n werwolf kwam, ’n grote kjel mit ’n vel um. En die roste dan har en de kiender af. “En Piet dan?” vroeg den burgemeester. Want die kende zien moate. “Piet zèj, dat ie wat gehörd had en toe was gon kieke. En da de werwolf hum ok geslage had. En dat ie ’m nie tege kon houe”. ’t Was ’n poar kere gebeurd. Den burgemeester vertrouwde de Pruis nie. Hé’j liet voader, die ien de burt wonde, bé’j ’m komme. En den burgemeester vroeg, of voader snachs es wou wake bé’j de Pruis. Um te weten te komme, wat ’r eigelijk te doen was. “Goed”, zèj voader, want die was van duvel of dood nog nie bang. D’r wier afgesproke, da Groen en Westenend ien de burt zoue zien. Die kos voader dan warschouwe, as ’t nodig was. Op ’n oavend um ’n uur of kwart over tien ging voader en de politie nor de Pruis. ’t Was overal duuster. De minse ien huus zoue wel sloape. De politie ging achter ’t huus stoan. Voader makte vörzichtig de zijdeur los en verstoppelde zien eige ien ’t echterhuus. Een hortje dornoa dor kwam de Pruis on. Hé’j deej ’n sort vel um en iets vör de kop. Da’s ze ’m nie zoue kunne kenne. Toe ging ie wer ’t huus ien. En ekkes hörde voader de vrouw en lotter de kiender krijse. Voader warschouwde drek de politie. Die kwam drek en snapten ’m. Ze hemmen ’m flink afgeranseld. Wurrum deej de Pruis da? Hé’j wou ’t huus kope en durrum moste de minse, die er ok zin ien hadde, denke da ’t bé’j hum spokte. Dan zouen er gin aander liefhebbers zien. En dan kos hé’j ’t goedkoop kriege. Want op huus die de naam hadde, da ’t ’r spokte, woue de minse gin bod doen. De Pruis dörfde ’r naturlijk gin woord van te zegge. En as ’t ’n rechszaak wier en de kjel de gevangenis in mos, kos thuus ’t werk nie gedoan worre. En dan wiere vrouw en kiender de dupe. Den burgemeester zèj: “We hemmen’t um nou wel afgeleerd. Hé’j dörft er gin woord van te zegge. En dor zal gin mins las mer van ’n hemme”. Den burgemeester was ’n oud-zeeofficier. En hé’j hiel nie van veul komplemente.

Man doet zich 's nachts voor als weerwolf en mishandelt zijn kinderen. Het blijkt dat hij het huis goedkoper denkt te kunnen kopen als dat het huis de naam van spookhuis heeft.

M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

Westenend    Westenend   

de Pruis    de Pruis   

Groen    Groen   

Piet    Piet   

Gendt    Gendt   

Gendt    Gendt   

L070p    L070p   

2013-03-01 14:46:21